Her şeyi hızla tüketen toplumlar dünyada hızla artmaya devam ediyor. Sevgiyi, saygıyı, iyi niyeti, vefayı ve daha nice değeri çabucak yok ediyoruz.
*
Elimizdeki kaynakların değerini, onları kaybetmeden önce bilmemiz gerektiğinin bilincinde olmalıyız. Hele ki içinde bulunduğumuz çağda bu bilinç çok daha önemli hale geliyor.
*
İnsan hayatı eğrisiyle, doğrusuyla, düşe kalka, mücadele içinde geçiyor. “Abanın kadri yağmurda bilinir” atasözü bu noktada çok kıymetlidir. Güneşli havalarda yüzüne bakılmayan, insana sıradan ve gereksiz gelen kalın bir aba, yağmur bastırıp üşümeye başladığınızda en değerli eşyanız haline gelir.
*
Bollukta ve rahatlıkta önemsenmeyen dostların, eşyaların, sağlığın veya fırsatların kıymeti, darda kalındığında ortaya çıkar. Ne zaman ne ile karşılaşacağımız ya da ne ile sınanacağımız hiç belli olmaz.
*
İşimize yaramadığını düşündüğümüz şeyleri kaldırıp atmak yerine, ileride belki gerekli olabilir düşüncesiyle bir kenarda tutmak akıllıca bir davranış olur. Bu durum insan ilişkilerinde de önemlidir. Bir çırpıda kenara attığımız dostluklara gün gelir öyle bir ihtiyaç duyarız ki, “Ben nerede yanlış yaptım?” demek zorunda kalabiliriz.
*
Dosta vefa, ahde vefa ne güzel değerlerdir. Sağlığın kıymetini sağlıklı günlerde bilmemek, varlıklı iken varlığın değerini anlamamak, eşi dostu gereksiz yere kaybetmek ve zamanı geldiğinde her birimizin o abaya ihtiyaç duyması kaçınılmazdır.
*
Her şey insanlar içindir denir ya…
*
Daima hatırımda olan güzel bir söz vardır:
*
“Kul plan yaparken, kader gülermiş.”
*
Zor günlerde hayatta kalmamızı sağlayan hiçbir değerimizi kaybetmemeye özen gösterelim. Varlığımızın, sağlığımızın, sahip olduklarımızın kıymetini bilelim. Gerektiğinde zor günlerde dostlarımıza aba olalım.
*
Vefanın, saygının ve sevginin hayatımıza değer katan en önemli kavramlar olduğunu bilelim ve bu değerleri koruyalım.
*
Sevgi ve saygıyla…