Her Yeni Yıl Geçen Yılı Aratıyor

Yusuf Küçük — Tue, 19 May 2026 22:42:06 +0300

Her yeni yıl bir öncekini aratıyor. Takvim değişiyor ama memleketin kaderi değişmiyor. Sabah zam haberiyle uyanıp gece yeni vergilerle uyuyan bir toplum haline geldik. Artık kimse “yeni yıldan beklentim var” demiyor. Çünkü beklenti yerini hayatta kalma mücadelesine bıraktı.
*
Ekonomik tabloyu anlatırken sürekli pembe tablolar çiziliyor. Ekranlarda büyüme rakamları açıklanıyor, ihracat rekorları anlatılıyor, ekonomi şahlanıyor deniliyor ama nedense bu şahlanmanın altında kalan hep vatandaş oluyor. Markete giren vatandaşın cebindeki para küçülüyor, ama anlatılan masallarda ülke uçuşa geçmiş durumda.
*
Yeni ekonomi modeli dedikleri sistem aslında yeni bir gelir dağılımı modeli oldu. Ama öyle böyle değil… Fakirin cebinden alıp zenginin kasasına aktaran modern bir düzen kuruldu. “Faiz sebep, enflasyon sonuç” denildi, sonuç kısmını vatandaş fazlasıyla yaşadı ama sebep kısmından kimlerin kazandığı pek konuşulmadı.
*
Eskiden insanlar yatırım yapmak için bankaya giderdi, şimdi kredi kartı borcunu çevirebilmek için hesap makinesiyle yaşamaya başladı. Maaşlar daha hesaba yatmadan eriyor. Emekli maaşıyla market arabası değil ancak poşet doldurulabiliyor. Gençler üniversite bitirince kariyer planı değil, yurtdışına kaçış planı yapıyor.
*
Ama yine de her şey yolundaymış gibi davranılıyor. Çünkü rakamlarla oynandığında gerçeklerin değişeceği sanılıyor. Oysa vatandaşın ekonomisi TÜİK tablolarında değil; pazarda, manavda, faturada yazıyor. Elektrik faturası propaganda dinlemiyor, kira afişlere bakıp düşmüyor, market kasası televizyon programlarından etkilenmiyor.
*
Bugün gelinen noktada insanlar artık zengin olmayı hayal etmiyor. Sadece ay sonunu görebilmeyi başarı sayıyor. Orta direk denilen kesim yavaş yavaş yok edilirken, toplum ikiye ayrılıyor: Çok zenginler ve sürekli yoksullaşan milyonlar.
*
En acı tarafı ise bunun artık normalleştirilmesi. İnsanlar hayat pahalılığına alışsın, düşük alım gücünü kabullensin, sürekli fedakârlık yapsın isteniyor. Ama fedakârlığın adresi hep aynı: emekçi, emekli, öğrenci ve dar gelirli vatandaş.
*
Her yeni yıl umut değil, yeni zamların fragmanı gibi geliyor artık. Ve toplumun büyük kısmı için değişen tek şey takvim yaprakları oluyor.

Kaynak: CUMHA - CUMHUR HABER AJANSI

Mazot Yandı, Vatandaş Yandı: Bu Ekonomi Nereye Gidiyor?

Yusuf Küçük — Tue, 19 May 2026 17:54:27 +0300

Türkiye’de ekonomi yönetimi uzun süredir “istikrar” söylemiyle anlatılıyor.
*
Ancak sahaya baktığınızda istikrarın tek bir alanda sağlandığını görüyorsunuz:
Zamlar.
*
Özellikle akaryakıt fiyatları, artık sadece bir ekonomik veri değil, doğrudan vatandaşın nefesini kesen bir yük haline geldi.
*
Mazota gelen her zam, sadece pompa fiyatını artırmıyor.
*
Nakliyeden gıdaya, üretimden hizmet sektörüne kadar zincirleme bir maliyet patlamasını beraberinde getiriyor.
*
Bugün pazara çıkan vatandaş, aslında sadece sebze-meyve değil; mazotun, verginin ve yanlış ekonomi politikalarının faturasını ödüyor.
*
Peki bu zamların temelinde ne var?
*
Açık konuşmak gerekirse:
Vergi politikası.
*
Türkiye’de akaryakıt üzerindeki vergi yükü, artık sürdürülebilir olmaktan çıkmış durumda.
*
Devlet, bütçe açığını kapatmanın en kolay yolunu vatandaşa dolaylı vergilerle yüklenmekte buluyor.
*
Ancak bu “kolay yol”, toplumun tamamını zor bir çıkmaza sürüklüyor.
*
Ekonomik sistemin en büyük sorunu ise öngörülemezlik.
*
Bugün mazotun fiyatını kestiremeyen bir esnaf, yarın nasıl plan yapacak?
*
Çiftçi, ürününü hangi maliyetle ekecek?
*
Nakliyeci hangi fiyatla taşıma yapacak?
*
Bu soruların hiçbirinin net cevabı yok.
*
Çünkü sistem, üretimi değil günü kurtarmayı önceleyen bir anlayışla yönetiliyor.
*
Recep Tayyip Erdoğan ve ekonomi yönetimi sık sık “faiz, enflasyon, büyüme” üçgeninde yeni model söylemleri ortaya koyuyor.
*
Ancak sahadaki gerçek şu:
Vatandaşın cebindeki para her geçen gün daha az şey alıyor.
*
Maaşlar artıyor gibi görünse de, hayat pahalılığı karşısında eriyip gidiyor.
*
Mazot fiyatlarının bu kadar sık artması, sadece küresel piyasalara bağlanarak açıklanamaz.
*
Evet, dünyada enerji fiyatları dalgalanıyor.
*
Ama Türkiye’deki fiyat artışlarının hızına baktığınızda, bunun önemli bir kısmının iç politik tercihlerden kaynaklandığı açıkça görülüyor.
*
Bugün gelinen noktada vatandaşın sorduğu soru çok net:
*
“Bu ekonomi kimin için yönetiliyor?”
*
Çünkü mevcut tabloda ne dar gelirli nefes alabiliyor, ne orta sınıf ayakta kalabiliyor, ne de üretici geleceğe güvenle bakabiliyor.
*
Ekonomi, rakamlarla değil hayatla ölçülür.
*
Eğer vatandaş geçinemiyorsa, sistem çalışmıyor demektir.
*
Ve bugün Türkiye’de geniş kesimler için gerçek şu:
*
Geçinmek artık bir beceri değil, bir mücadele haline gelmiş durumda.
*
Son söz açık:
*
Mazota gelen zam, aslında bir ülkenin ekonomik yönetimine kesilen faturadır.
*
Ve bu faturayı her gün milyonlarca insan ödüyor.

Kaynak: CUMHA - CUMHUR HABER AJANSI

CUMHA Cumhur Haber Ajansı - Yusuf Küçük

Her Yeni Yıl Geçen Yılı Aratıyor

Mazot Yandı, Vatandaş Yandı: Bu Ekonomi Nereye Gidiyor?