Konser Fotoğrafçısı Selim Vardım: "Konser Fotoğrafçılığı Fotoğraf ve Müziği Aynı Kazanda Kaynatmaktır"

Selim Vardım'ı sosyal medyada takip etmek için @hiimselim

1. Öncelikle seni biraz tanıyalım; Selim Vardım kimdir, fotoğrafla yolun nasıl kesişti? 

Selim; 30 yaşında, fotoğrafçı olma hayali ve hevesiyle yıllar önce İstanbul'a taşınıp hâlâ aynı hevesle hayalinin peşinde koşan bir sanatçı adayıdır. Fotoğrafla yolum daha çocukken, üniversite yıllarında harçlık için fotoğrafçılık yapan babamın analog makinelerine duyduğum merakla kesişti. Sonrasında DSLR makinelerin popüler olması ve babamın "Eve bir tane alalım, bulunsun, kullanırız," demesiyle dijital fotoğrafçılığa adım atmış oldum.

2. Konser fotoğrafçılığına ilk adımı attığın dönem nasıldı, seni bu alana çeken duygu ne oldu? Konser fotoğrafçılığına ilk adım attığım dönemde müthiş bir oyun parkına giren bir çocuk gibi hissetmiştim. Yine çocukluğumdan beri müzik ile ilgilenen, enstrüman çalan biri olduğum için konser fotoğrafı çekmek; tutkuyla bağlı olduğum iki şeyi, yani hem fotoğrafı hem müziği aynı kazanda kaynatmanın müthiş bir yoluydu.

3. Bir konsere gittiğinde daha kapıdan girerken kafanda nasıl bir çekim planı oluşuyor? Düzenli çalıştığım sanatçıların konserlerine gittiğimde kafamda bir çekim planı oluşturmamaya gayret ediyorum. Canlı bir performansın her şeyini hesaplayarak çekmek beni sınırlıyor ve işimden aldığım zevki de düşürüyor. Planladığım tek şey; konsere özel bir ışık veya sahne şovu olacaksa, set listeme onları not etmek oluyor.

4. Sahnede senin için en heyecanlı anlar hangileri oluyor, o anı yakaladığını nasıl hissediyorsun?

Sahnede en heyecan duyduğum an; seyircilerin en çok eşlik ettiği, enerji olarak en yüksek olan ve ikonik karelerin çıkacağını bildiğim şarkıların çalındığı anlar oluyor. Yüksek tansiyonlu her an benim için "o an".

5. Bir sanatçıyı çekerken en çok nelere dikkat ediyorsun, enerjisini kareye taşımak için özel bir bakışın var mı?

Bir sanatçıyı çekerken; sanatçı ile fiziksel olarak yakın olduğum (hatta sahne üstünde yer aldığım), enerji ve coşkunun saf şekilde yaşandığı, interaktif ve doğal anlar yakalamaya dikkat ediyorum. Amacım; konseri izlemeye gelen veya gelemeyen insanlara konseri, bir seyirci olarak bulunamayacakları ve birebir şahit olamayacakları açılardan göstermek. Ve bu bakış açım da tüm enerjiyi karelere taşımama yardımcı oluyor.

6. Backstage tarafı mı sana daha yakın geliyor, sahne önü mü? Orada seni besleyen şey ne oluyor?

Durağan, herkesin sakin ve dinlenme modunda olduğu anlar benim için heyecan içermiyor. Beslendiğim şey de tam olarak bu heyecan ve coşku duyguları olduğu için her zaman sahne önü ve performans tarafına daha yakın hissediyorum.

7. Şimdiye kadar çektiğin konserler arasında sende izi kalan, duygusu hâlâ aklında olan bir an var mı?

Asla unutmayacağım o kadar çok konser var ki... Ancak her şeyin başlangıcı olan konserin yeri ayrı. Her şey 2018'de Evrencan Gündüz'ün, attığım mesaja "Tabii gelip çekebilirsin," demesiyle başladı. Amatör birine göre ortalama üstü fotoğraflar çekebilmiştim ve o günkü fotoğraflardan birini direkt konser afişi olarak kullanmaya başlamışlardı. İki gün sonra yapacağı diğer konsere de gelmemi isteyince ben tam olarak "ekip fotoğrafçısı" oldum.

8. Konser fotoğrafçılığında zamanla oturttuğun kendi tarzını nasıl anlatırsın?

 Zamanla oturttuğum tarzımı, önceki sorularda yeterince söylediğim kelimelerle anlatabilirim: Coşku, heyecan, fiziksel yakınlık... Ben seyircinin konseri izlediği yerden, seyircinin zaten kendi gözüyle görebildiği şeyleri çekmekten olabildiğince kaçınıyorum. Tam tersine; seyircinin bulunmak isteyeceği o sahne önü ve sahne üstü alanlarda bulunup olaylara en yakından şahit olmaya çalışıyorum. Sanatçıya yakın olduğum sürece sanatçı benimle iletişim kurup bana pozlar verebiliyor; bu da biricik ve tekrarı olmayacak şeyler çekmemi sağlıyor.

9. Bu alana ilgi duyan genç fotoğrafçılar için, ilk yola çıkarken onlara en içten hangi tavsiyeleri verirsin?

Bu alana ilgi duyan genç fotoğrafçılara denemekten korkmamalarını ve kendi fotoğraf dillerini yaratmalarını tavsiye ederim. Bu sayede hem üretimlerimiz manevi bir tatmin veriyor hem de bizimle aynı şeylerden zevk alan insanlarla daha fazla yolunuzun kesişmesini sağlıyor. Aynı zevke sahip olduğunuz insanlarla sanat üretimi yapmak paha biçilemez bir şey.

10. Bundan sonrası için hayalini kurduğun bir sahne, sanatçı ya da festival çekimi var mı?

Hayalini kurduğum tek sahne Las Vegas'ta bulunan Sphere. Orada; dinlemekten keyif aldığım, eğlenceden yerimizde duramayacağımız, bittiğinde "Biz az önce ne yaşadık?" diyeceğimiz bir konser çekmek isterdim.

Kaynak: CUMHA - CUMHUR HABER AJANSI