BİR ÖDÜLDEN DAHA FAZLASI: İLHAM VEREN HUKUKÇU

Bu akşam Avrasya Ödülleri’nde “İlham Veren Hukukçu” ödülünü almak üzere sahneye çıkacağım. Elbette mutlu ve gururluyum. Fakat benim için bu ödül, yalnızca adıma verilmiş bir başarı belgesi değil; yıllardır savunduğum adalet anlayışının görünür hâle gelmesidir.

Hukukçuluk, yalnızca kanun maddelerini bilmek değildir. Bazen herkes susarken konuşmak, kimsenin görmek istemediğini göstermek ve gücünü makamdan değil, haklılıktan alan insanların yanında durmaktır. Çünkü adalet yalnızca mahkeme salonlarında aranmaz; hastane koridorlarında, kapalı kapılar ardında, susturulan insanların hikâyelerinde ve toplumun görmezden geldiği her yerde sınanır.

Ben hiçbir zaman yalnızca düzenin gösterdiği sınırlar içinde yürümeyi seçmedim. Sorular sordum, itiraz ettim, ezberleri bozdum. Kimi zaman söylediklerim rahatsızlık verdi, kimi zaman yalnız bırakıldım; fakat doğru bildiğim sözü söylemekten vazgeçmedim. Çünkü hukukçunun görevi herkesi memnun etmek değil, haksızlık karşısında vicdanını kaybetmemektir.

“İlham veren” olmak kusursuz olmak demek değildir. Düştükten sonra yeniden ayağa kalkabilmek, yaşadığı acıyı başkasının hakkını savunacak bir güce dönüştürmek ve bütün engellere rağmen üretmeye devam etmektir.

Bu ödülü, sesi duyulmayanların, yaşadıkları bir tanının veya sıfatın arkasına saklananların ve adalet ararken yalnız bırakılanların adına alıyorum. Bana inanan, mücadelemi anlayan ve yolculuğuma eşlik eden herkese teşekkür ediyorum.

Bir ödül, yolun sonu değildir. Bazen yalnızca doğru yolda yürüdüğünüzü hatırlatan güçlü bir işarettir.

Ben yürümeye, yazmaya, sorgulamaya ve adaletin yalnızca söylenen değil, yaşatılan bir değer olması için mücadele etmeye devam edeceğim.