Bu Ne Biçim Dingil Hayat!
cumha.com.tr, CUMHA Cumhur Haber Ajansı abonesi olan tarafsız bir haber platformudur. Köşe yazıları bölümünde yayımlanan içerikler, yazarların şahsi görüş ve değerlendirmelerinden oluşur. Platform, her görüşten yazara alan açan çok sesli yayın anlayışıyla farklı fikirlerin özgürce ifade edildiği tarafsız bir yayın zemini sunar.
Hayat bazen öyle garip bir hâl alıyor ki insanın dilinden tek bir cümle dökülüyor:
“Bu ne biçim dingil hayat!”
Ne yana dönsen ayrı bir hikâye, ne tarafa baksan başka bir çelişki…
Dün “dostum” diyen bugün selam vermiyor. Dün omuz omuza yürüdüğün insan, bugün seni tanımıyormuş gibi davranıyor. Menfaat bitince dostlukların da bittiği bir zamanda yaşıyoruz.
İnsanlar artık birbirini olduğu gibi sevmekten çok, birbirinden ne kazanabileceğinin hesabını yapıyor. Makam varsa etraf kalabalık, para varsa dost çok, güç varsa herkes yanında…
Ama hayatın gerçek yüzü, insanın elindekiler azaldığında ortaya çıkıyor.
Çünkü gerçek dost, senin cebine değil yüreğine bakandır.
Bu hayatın en büyük yanılgısı da şu: Her şeyi kontrol edebileceğimizi sanıyoruz. Oysa hayat, bazen bir anda bütün hesaplarımızı altüst ediyor. Bir telefon, bir haber, bir ayrılık, bir kayıp… Ve insan, “Ben her şeyi planlamıştım.” derken hayat ona başka bir yol çiziyor.
Belki de hayatın dingilliği burada başlıyor.
İyi insan üzülüyor, kötü insan kazanıyor gibi görünüyor. Emeği olan bekliyor, hak etmeyen öne geçiyor. Doğruyu söyleyen yalnız kalıyor, eğilip bükülen alkışlanıyor.
Ama unutulmaması gereken bir şey var:
Hayatın adaleti bazen geç gelir, ama insanın vicdanından kaçamaz.
Bugün başkasına yaptığını yarın kendin yaşayabilirsin. Bugün küçümsediğin insanın yarın eline bakabilirsin. Bugün kırdığın kalbin, bir gün senin en çok ihtiyaç duyduğun kalp olabileceğini unutmamak gerekir.
O yüzden bu hayatın bütün garipliklerine rağmen insan kalabilmek önemlidir.
Kimseye kötülük yapmadan, kimsenin hakkına girmeden, sevdiğini severek, değer verdiğine değer vererek yaşamak…
Çünkü hayat gerçekten de bazen “dingil” bir hayat.
Ama biz onun gibi olmak zorunda değiliz.
Hayat ne kadar tuhaflaşırsa tuhaflaşsın, biz insanlığımızdan vazgeçmeyelim.
Çünkü sonunda geriye makamlar, paralar, gösterişler değil; kimsenin kalbini kırmadan nasıl yaşadığımız kalacak.
Ve belki de hayatın en güzel cevabı şudur:
“Sen ne kadar dingil olursan ol hayat, ben yine de adam gibi yaşayacağım.”
