Fatih Erbakan’ın Göz Yaşları Yürekleri Titretti

İran’a yönelik saldırılarla başlayan süreçte, dünyanın gözleri önünde siviller, kadınlar ve çocuklar hayatını kaybetti. Birçok insan, yaşananları yalnızca iki devlet arasındaki bir çatışma olarak değil, İslam coğrafyasını derinden yaralayan büyük bir acı olarak gördü. Bu savaştan geriye gözü yaşlı anneler, yetim kalan çocuklar, yıkılan şehirler ve derin acılar kaldı. En büyük bedeli yine Müslümanlar ödedi.

Ayetullah Ali Hamaney’in cenaze töreninde Millî Görüş Lideri Fatih Erbakan’ın gözyaşlarını tutamaması da yalnızca bir veda değildi. O gözyaşlarında Gazze’nin acısı, saldırılarda hayatını kaybeden masumların feryadı, kanayan İslam coğrafyası ve parçalanmış ümmetin hüznü vardı.

Yıllardır ona “İrancı” dediler, “mollacı” dediler. Oysa o, ümmetin derdiyle dertlenen; İslam coğrafyasının birliği, dirliği ve özgürlüğü için mücadele eden bir liderdir. O, ömrünü adil bir dünyanın kurulmasına adayan, Siyonizm’e karşı fikrî mücadeleyi hayatının merkezine koyan merhum Necmettin Erbakan’ın evladı olarak aynı davanın izinde yürümektedir.

Tarih bize acı bir gerçeği defalarca gösterdi. Merhum Necmettin Erbakan’ın fikirlerinin ve mücadelesinin kıymetini, ne yazık ki onu kaybettikten sonra daha iyi anlayan bir toplum olduk.

Aynı yanlışı yeniden yapmayalım.

İnsanların kıymeti hayattayken bilinmelidir. Fatih Erbakan’ın ümmet hassasiyetini, mazlumların yanında duran duruşunu ve İslam dünyasının birlik çağrısını bugün doğru okuyabilmek, yarın “Keşke daha önce anlayabilseydik.” dememek için önemlidir.

Bazen bir damla gözyaşı, milyonlarca insanın sustuğu yerde vicdanın sesi olur. Kan ağlayan sahipsiz ve ayrıştırılmış islam devletleri için akıtılan göz yaşı.

Mazlumların ahı yerde kalmaz.

Zulüm ile abad olunmaz.

Tarih, zalimleri değil; hakikatin ve adaletin yanında duranları hatırlar.

Yaşasın mazlumların onurlu direnişi. Zalimler için yaşasın cehennem.

Allah’a ısmarladık.