HÜRMÜZ ABLA

İlkokulda kantinimiz yoktu
Hadememiz Emine abla simit satar
Hürmüz abla da evi okula yakındı teneffüs olunca gelir hemen bahçede bulunan erik ağacının altına örtüsünü serer üzerine bisküvi lokum çikolata gazoz bir de gavut bizim yöreye özel ahlatın kurutulmuşunun öğütülmesiyle toz hale getirilmiş şekli insanın boğazından zor geçer yapışır adeta ama çok severdik onu bir bez torbaya koyar torbanın ucunda da boş Makara makaranın deliğinden çekerek yerdik yanına da gazoz onun da kapağını çivi ile deler sallayarak fışkırmasını zevkle izler ve içerdik
Hürmüz ablanın bir kızı genç yaşta vefat etmişti ama acısını içine gömmüştü bizi çok sevdi belkide evlat acısını bizlerde teselli buluyordu onu biz de çok severdik
Biz ilkokulda okul değiştirmedik hep aynı okulda aynı arkadaşlarla okuduk bu büyük bit şanstı bizim için
Ancak dört öğretmen değiştirdik
Ve yıllar sonra tam 50 yıl sonra hayatta olan ilkokul öğretmenimizle ve arkadaşlarımız buluştuk birlikte yemek yedik çocukluğumuz tekrar yaşadık ilkokula geri döndük
Pandemide de tekrar bu sefer canlı yayınla Başkent Postası Ortak Dil programında bir araya geldik
Ve daha sonra öğretmenimizle birkaç arkadaşımız daha aramızdan ayrıldı Allah rahmet eylesin
Ve biz hala kurduğumuz vatsap gurubundan her gün haberleşiyoruz
Bu bize güç veriyor genç kalmamızı sağlıyor
Yaşlılıkta arkadaşlarla irtibatı devam ettirmek sağlık açısından da önemli
Belki o günlere dönemeyiz ama o anları tekrar yaşayabiliriz
bu da bize güç vermektedir
Tek başına Yaşlanmak istemiyorsanız eski arkadaşlarınızı bulun ve irtibatınızı devam ettirin emeklilikle ölümün çaresi yok ama arkadaşlarınızla buluşarak hayattan emekli olmayın