İşi Düşünce Arayanlar

Hayat, insan ilişkilerinin samimiyetle sınandığı uzun bir yolculuktur. Bu yolculukta bazı insanlar vardır ki sadece işleri düştüğünde hatırlar, sadece ihtiyaç duyduklarında arar ve sadece çıkarları olduğu zaman kapınızı çalarlar.

Oysa dostluk, arkadaşlık ve vefa; ihtiyaç anlarında ortaya çıkan değil, hayatın her anında hissedilen değerlerdir. Gerçek dost, işi olduğunda değil, sizi merak ettiğinde arayandır. Sadece yardım istemek için değil, bir selam vermek, bir hal hatır sormak için de kapınızı çalandır.

İnsanlar bazen yoğunluklarını bahane ederler. Ancak gönülde yer bulan insanlar hiçbir zaman unutulmaz. Çünkü vefa, zaman bulmak değil, değer vermektir. Değer veren insan, araya ne kadar zaman girerse girsin gönül bağını koparmaz.

Elbette yardımlaşmak insanlığın gereğidir. İşi düşene destek olmak da güzel bir davranıştır. Ancak ilişkilerin yalnızca menfaat üzerine kurulması, zamanla güveni ve samimiyeti yıpratır. Çünkü insanlar, kendilerini yalnızca ihtiyaç anlarında hatırlayanları değil; iyi günde de kötü günde de yanında olanları unutmaz.

Unutmayalım ki bir telefon, bir selam, içten bir "Nasılsın?" sözü çoğu zaman en büyük ihtiyaçtan daha değerlidir. İnsanları yalnızca ihtiyaç duyduğumuzda değil, değer verdiğimiz için arayalım. Çünkü gerçek dostluk, çıkar bittiğinde değil; gönül bağı sürdüğünde anlam kazanır.