KİPASIZ SİHA

Kara Kuvvetleri Eğitim ve Doktrin Komutanlığında (EDOK) görev yaptığım yıllarda, sınıf okullarımızda kurulması planlanan piyade tüfeği simülatörlerinin test edilmesi için bir yazılım şirketine gitmiştik. Yanımda, tamamı albay rütbesinde ve alanında uzman subay arkadaşlarımız vardı.

Şirket yetkilileriyle birlikte, emekli bir tümgeneral ve Türkiye temsilcisi olan İsrailli bir görevli de bizi karşıladı. Başında kipası bulunan görevli, simülatörü tanıttı ve uygulamalı atış denemelerine geçildi.

Ekranda çeşitli hedefler belirdi. Ancak bir süre sonra karşımıza, bebek arabasında çocuklarını gezdiren genç bir İsrailli çift çıktı. Ardından, elinde Kalaşnikof bulunan ve başında puşi olan Filistinli bir kişi hedef olarak gösterildi. Bizden bu hedefe ateş etmemiz isteniyordu.

Hiçbirimiz ateş etmedik.

Üstelik simülatörün birçok eksiğini de tespit ederek yetkililere bildirdik ve oradan ayrıldık. Sonrasında cihazın alınıp alınmadığını bilmiyorum. Ancak o gün yaşadığım bu olay hafızamda kaldı.

O yıllarda İsrail’le ortak askerî tatbikatlar yapılıyor, tanklarımız İsrail’de modernize ediliyor, İHA’lar yurt dışından tedarik ediliyordu. Savunma alanındaki bu bağımlılık, Türkiye’nin kendi teknolojisini geliştirmesinin ne kadar önemli olduğunu gösteriyordu.

Nitekim daha sonraki yıllarda İHA ve SİHA alanında kendi imkânlarımızla önemli mesafeler katettik.

Bugün geriye dönüp baktığımda, o günkü simülatör tecrübesinden çıkardığım ders şudur: Bir ülkenin savunması, başkalarının insafına bırakılamaz. Kendi teknolojimizi üretmek, kendi kararlarımızı verebilmek ve millî güvenliğimizi kendi imkânlarımızla sağlayabilmek zorundayız.

Burada mesele insanların inancı, kimliği ya da başındaki kipa değildir; mesele bağımsızlıktır.

İyi ki bugün kendi İHA ve SİHA’larımızı geliştiriyoruz.

Çünkü mesele yalnızca bir hava aracına sahip olmak değil, kendi gökyüzümüzde kendi kararlarımızla hareket edebilmektir.

Kipasız SİHA, bağımsız Türkiye demektir.