KURTULDUYSAK NİYE YUNAN ALFABESİ?

Evet savaşı biz kazandıysak, Kurtuluş savaşı kazanıldıysa niye biz Yunan alfabesine geçtik? Ne mantık?

Bu ancak düşman seni yendiğinde olur. İşğal ettiğinde olur. Çoğu zaman işgal altında bile olmaz. Bu ne iş? İngiliz diyelim. İşgal ettiği yerlere Hindistan'a, Pakistan'a, Avustralya'ya, Amerika'ya birçok yere dilini götürmüş. İşgal bu. Peki Yunan alfabesi bize niye gelmiş. Latin alfabesi bize gelmiş. O zaman bu neyi gösteriyor sonuçtan başa gidersek? O zaman demek ki Yunan ülkeyi işgal etti. Demek ki biz kazanamadık mı, en azından masa başında savaşı kaybettik ki, Yunan gelse bunu dayasa yapamazdı.

Onun için birileri de diyor ki keşke Yunan kazansaydı. Bu Yunan kazanmasını istemek değil. Yani birileri hakikaten zır cahil ahmak. Adam diyor Yunan'ı destekliyor. Yunan'ı desteklediği yok. Yunan düşüncesinin hedeflerinin gerçekleşmesine karşı itirazı var. Yunan kazansa bile bu kadar kazanamazdı diyor, bu kadar olmazdı diyor.

Yunan savaşta kazansa bile masada bu kadar kazanamazdı. Ve Anadolu insanı direnirdi. Savaş devam ederdi. Savaş bitmezdi. Erken ayıkırdı. Direnmeye devam ederdi.

Yani bu Yunan'ın kazanmasından daha beter bir şey. Meydanda kazanılsa bile savaş masada kaybedilmiş görünüyor. Yunan alfabesini alıyorsun.

Bu ne perhiz? Bu ne lahana turşusu? Olacak iş mi? Yunan alfabesi. Halbuki bin yıllık Türk alfabesi suyu mu çıktı. Selçuklu Osmanlı'nın kullandığı Türk alfabesi. Kur'an alfabesi. Kur'an alfabesinin suyu mu çıktı? Madem sen kazansaydın hem dinin imanın kalırdı. Hem de alfaben kalırdı, elifben kalırdı. Kur'an elifbesi. Bin yıllık Türk elifbesi. Bin yıllık.

Yani bu elifbe vesilesiyle din ile, iman ile, Rabbi ile, kitabı ile buluşmuş. Yunan mı işgal etti Türkiye'yi? Yoksa Yunan bizden görünen birileri mi? Gizli kriptolar mı? O zaman Yunan kazandı. Hem de altın tepside sunulmuş bir zafer Yunanlara.

Alfabesi bile kabul edilmiş. Yani bu olabilecek şey mi?

Kur'an elifbesine biz Kur'an üzerinden olaya yaklaşmışız. Bize ne Arap'tan, Arapçılıktan, şundan, bundan. Kur'an Allah'ın kitabı. Nihayetinde mesela Hazar Türkleri, Tevrat zamanında ki, Tevrat'a yönelmişler. Biz o zaman yaşasaydık Tevrat elifbesi veya İsa zamanında olsaydı Arami elifbesini biz öncelerdik. Bu kavmiyetçilikle alakalı bir şey değil. Zaten kavmiyetçilik olsaydı kendi kavmiyetçiliğimizi devam ettirirdik.Bizim aşkınlığımız burada. Bizim hakikaten kadir şinahlığımız veya değer birliğimiz burada. Ve biz Kur'an'a hürmeten Kur'an'ın elifbesini almışız.

Sana ne oluyor? Ona Arap bilmem ne alfabesi diye yakıştırma yapıyorsan. Peki senin bu Latin alfabesi nedir? Yunan alfabesi niye peki milli alfabe, Türk alfabesi oluyor? Bin yıllık Kur'an alfabesi, milli alfabemizken sen düşman olan, bin yıllık en az düşmanımız olan Batının, Latin'in, Roma'nın, Avrupa'nın, Yunan'ın alfabesi, elifbesi nasıl milli elifbe oluyor? Bunu nasıl değiştiriyorsun? Bu nasıl kazanmak oluyor? Bu nasıl kurtuluş oluyor? Bunun neresi kurtuluş ya? Dibine kadar batıyorsun ya. Yani savaş, meydandan çok asıl düşmana benzediğin zaman kaybedilir. Ya sen ne benzemek her şeyle benzemişsin. Tıpkısının aynısı olmuşsun. Elifbe bu işin temelidir, altyapısıdır. Sen orada düşmana benziyorsun. Düşman kültürüne, düşman elifbesine, düşman alfabesine teslim oluyorsun. Bu teslimiyettir, bu savaş kazanmak falan değil.

Tam külli korkunç bir kayıptır. Savaş meydanında kaybetseydin bu kadar kaybedemezdin. O kadar yani, o kadar.

Savaş meydanında kaybetsen bu kadar içeriye girmezdin. Yani tepeden tırnağa kültürüyle, elifbesiyle hatta yetmedi işte haftalık tatil, öyle mi? Hafta tatili. Bizde Perşembe, Cuma idi. Hadi Cuma, Cumartesi yap ya, Cuma, Cumartesi yap. O bile baş üstüne. Niye? Cumartesi en azından Musa Nebi'nin, İsa Nebi'nin ibadet günü idi. Cumadan önce o idi. Bu bile daha evladır. Sen pazar yapmışsın, pazar Hristiyanların bile değil. Bakın ben bunu Bartolomeos'a da, Hebeliada Rum okulu rektörüne de izah etmişim. Ve onlar da buna nihayetinde bir cevap getirebilmiş değiller. İsa Nebi, Cumartesi ibadet tatili izni yapıyordu. Pazar, Roma İmparatoru Konstantinin, ben güneş tanrısıyım, güneş günü, Sunday pazar, o gün çalışmak olmaz. Bayram, benim bayramım, sizin de bayramınız diye dayatması.

Tabi ki İsa Nebi'nin getirdiği İslam'da Hristiyanlaştırılınca, yani Latiniileştirilince, Kristleştirilince, Roma dini haline dönüştürülüp, Romalaştırılınca, Paganistleştirilince, hem haç kutsal oldu, hem pazar. Haç ki İsa Nebi'yi tamamen öldürmek için kullanılan suç aleti. Suç aleti.

Taban taban, 180 derecesinde zıt. Nasıl haç kutsallaştırıldı? Aynı şekilde taban tabana zıt olan putperestliğin, Paganistliğin bayramı olan pazar günü, ki pazar da Allah'ın günüdür, işgal edilmiş Paganist zihniyetlerce, köle zihniyetler tarafından, köleleştirici zihniyetler, emperyal zihniyetler tarafından, putperest zihniyetler tarafından işgal edilmiş bir gün. Onu sen de bayram ederek, taklit ederek Paganistleri, Paganistleri taklit eden Hıristiyanları taklit ederek, sen nerede zafer kazandın? Nereden kurtuldun? Cuma'dan mı kurtuldun? Yoksa Paganist Roma'dan mı kurtuldun?

Sen Paganist Roma'ya teslim olmuşsun.

Sen İslam'dan kopmuşsun, İslam'a karşı mı savaş verdin? Hani Yunan'a karşı Yunan'ı denize döktüydün? Hani Yunan denize döküldü? Denize dökülen Yunan mı sana, sanki seni denize dökmüşçesine gelip sana hem alfabesini, hem haftalık tatilini, takvimini sana dayattı? Putperest, frank mukallitliği ve pazar taklidini sana mecbur etti? Hani burada kazanan kim, kim kazandı burada? Kazanan kim? Söyleyin bana, ben de bileyim. Kazanan kim ya? Burada dehaya gerek yok. Yani ileri geri lafı evelemeye gevelemeye gerek yok.

Her şey ortada, netice ortada.

Netice, sonuca göre, çıkan sonuca göre bu ne çıkartır? Buradan kim faydalanır? Bu kimin yararınadır? Öylece kazananı bulursun. Olup biteni anlarsın. Efendim bir mağlubiyet mi? Zafer mi? Ne olduğunu anlarsın. Anlaşılıyor nihayetinde. Ne Nedir? Bir taraftan işte alfabeni değiştirmişsin.

Diğer taraftan efendim cuma ibadet günü, Allah'la olan randevunu kaldırıp onu iş günü yapmışsın. Bu Allah'a karşı büyük bir ihanet. Saygısızlık.

Dine, imana, düzene saygısızlık. Bu zaferse zafere saygısızlık. Kurtuluş savaşıysa bu kurtuluşa saygısızlık.

Neresi kurtuluş bunun? Onca verilen mücadeleye, emeğe saygısızlık. Efendim gideceksin Paganist pazarı dayatacaksın. O zaman Roma mı kazandı? Yunan mı kazandı? O kazansa belki bu kadar olmayacaktı. Yani bu kadar bile olamayacaktı. Birçok kazandıklar başka ülkelerde bu kadar yapamadılar. Yani bizzat fiziki olarak savaş meydanlarında kazandıkları ülkelerde batılı vahşi, batılı emperyal sistem bu kadar başarılı olamadı.

Efendim takvimi değiştirmeye kadar, haftalık ibadet gününü değiştirmeye kadar gidemediler. Allah'a saygısızlık topyekun devlet olarak bütün halkı Rabbe karşı saygısız yani randevusuna ihanet ettirip herkesi Rabbe karşı saygısız suçlu durumuna düşürüyorsun. Yani buna kimin ne hakkı var? Bu ne büyük kayıptır. Bunu düşman yapsa yani belki bir mazeret olabilir, esirsin diyelim. Ama bunu böyle sanki gönüllü yapılıyormuş gibi böyle bir havayla yapınca bütün insanlar suç ortağı oluyor. Bütün halk bütün vatandaş.

Allah biz anlayalım diye Kur'an'ı kolaylaştırmış ve her kavmin dilinden getirmişken Selçuklu Osmanlı da Allah, yani Allah bize bu kadar tenezzül ediyorken biz ne güne duruyoruz diye kendi alfabesinden feragat edip Kur'an elifbesine bin yıllık geçmişken sen bütün hepsini alt üst et, Yunan alfabesini getir, dayat. Yani bunun neresi zafer? Bunun neresi kazanmak yani burada kim diyebilir ki bu hakikaten kurtuluş savaşı, bu bir kurtuluştur, kurtulmuşuzdur diye? Kim bunu diyebilir? Akıl alacak bir şey değil.

Yani biz tam kazandık derken, kurtuluş savaşında tam kurtulduk derken gördük ki, Yunan kazanmış. Masada Yunan kazanmış. Masada Yunan'ın işbirlikçileri, ortakları Avrupa kazanmış. Batı kazanmış. Şu anda yenileyin Karabağ'da Ermenistan'a karşı kazandık derken aynen bu paşaların zihniyetine bürünen Aliyev'de adeta Azerbaycan'a kaybettirmekle uğraşıyor. Öyle ki maalesef burada gördüklerini orada icra etmeye kalkıyor.

Bunun sorgulanması lazım. Bunun neresi kurtuluş? Hakikaten kurtuluş savaşı kazanıldı mı? Kim kazandı? Efendim meydanlarda kazanılıp halk kahramanca mücadele ederken sözde yöneticiler ihanet mi etti veya kabahat mi etti veya baskı altında teslim mi oldular diye. Biz söylemesek de vakıa söylüyor bunu. Vakıa meydanda. Yani Yunan ne isterse olmuş. Adalar bile gitmiş. Avrupa da peşinden şu anda Avrupa Birliği bilmem ne yasaları diye devam ettiriyor, üstüne koyuyor. Bir taraftan da Türkiye aslında tekrar savaşı, savaş meydanlarında değilse bile diplomasisiyle, ekonomisiyle başka türlü devam eden bir kurtuluş savaşını kazanmaya çalışıyor.

Kurtuluş savaşı devam ediyor ve kazanmaya çalışılıyor. İşte Ayasofya açılıyor. Efendim ben inanıyorum ki inşallah devletin dini İslam'dır, barıştır, selamettir, imandır, emniyettir maddesi de yeniden gelecek ve zafer taçlanacaktır diye düşünürüm.

Diğer taraftan Cuma işte bakın şu anda İsrail'de bile Cuma, Cumartesi tatil. İsrail'de bile beğenmediğimiz İsrail'de Cuma, Cumartesi tatil. Biz de en azından Cumanın er, geç izin günü, ibadet günü olacağını düşünüyoruz. Bunu teklif ediyoruz, bunu talep ediyoruz.

Ve elifbemizin de hızlı bir şekilde yeniden kabullenileceğini ummaktayız. Kur'an elifbesine ivedilikle geçelim. Yunan değil, Kur'an elifbesi, düşman değil, dost elifbesi, ihanetin değil Allah'ın elifbesi. Ben inanıyorum, istiyorum, murad ediyorum ve bunu yetkili yerlere iletiyorum. İnşallah sizler de bizi takip edenler de bunu dillendirsin ki kamuoyu oluşsun. Allah'a emanet olun.