Mahşev

Kalpten Kalbe Yürüyen Bir Avuç İnsanın Hikayesi

Geçenlerde bir dostum sordu; "Yahu, modern dünyada her şeyin bir reklamı, her organizasyonun afili bir internet sitesi var.
Sizin neden sanal dünyada tek bir iziniz bile yok?"

Şöyle bir durdum, gülümsedim.
Sonra kadim Anadolu irfanının o naif doğrusu döküldü dilimden: " Kalpten kalbe bir yol varmış, gözle görülmez. "
Biz o görünmeyen, reklamı yapılmayan, tıklanma rekorları kırmayan yoldan yürütmeyi seçtik gönlümüzü.
Biz bu yola çıkarken, adına kısaca Mahşev dedik.

Büyük iddialarla değil, büyük dertlerle kurulmuş bir kelimeydi bu.

Medeniyet,
Ahlak,
Hukuk,
Şefkat,
Eğitim ve Vicdan Hareketi olsun istedik.

Toplumu ayakta tutan bu altı sütunu, tabelalara değil, insan hayatına nakşetmekti niyetimiz.
Yolun başında üç beş kişiydik.
Hayat bu ya; her güzel niyet gibi bizim hikayemiz de kendi sınavlarından geçti.
Bizi yarı yolda bırakanlar oldu, canları sağ olsun. Bazı arkadaşlarımız memleket şartlarında geçimini temin edebilmek için yurt dışına gitmek zorunda kaldı, gurbete düştü. Ve en acısı...
Bir parçamızı, yol arkadaşımız Alpaslan Karadağ ’ı ebediyete uğurladık.
Geride silinmez bir fikir ışığı bırakarak göçtü bu dünyadan; ışıklar içinde uyusun.
Geriye baka baka, eksile eksile kala kaldık bir avuç insan.
Peki, ne yapıyor bu "bir avuç insan" derseniz, anlatayım...

Bizim öyle büyük bütçelerimiz, holdingleşmiş sivil toplum ağlarımız yok.
Son yıllarda ülkemizde " yardım " adı altında ne vurgunlar yapıldığına, paraların nasıl toplandığına hep birlikte şahit olduk maalesef.
Biz kurulduğumuz günden beri kimseden delikli bir kuruş talep etmedik, etmiyoruz, etmeyeceğiz.

Kimseye IBAN numaraları vermedik, parayla pulla vicdanı aynı kefeye koymadık. Kendi aidatlarımızla, kendi kıt kanaat imkanlarımızla neye yettiysek oraya koştuk.

Bir sabah ayazında insanımızın içini ısıtacak sıcak bir çorba dağıtımında görürsünüz bizi.
Bir bakarsınız, acılı bir ailenin en zor gününde, kimsesiz kalmış bir cenazenin defin işlemlerinde omuz vermişiz tabuta...
Reklamsız, gösterişsiz.

Diğer yanda; bu ülkenin geleceği olan öğrencilere eğitim desteği olmaya çalışırız. Sırtında çantası, elinde kalemi eksik kalmasın diye okulların ihtiyaç malzemesi yardımlarına yetişiriz.
Şefkatle eğitimi, ahlakla vicdanı yan yana getirmeye çabalarız kısacası.
Bugünün dünyası rasyonel bakıyor her şeye. " Siteniz yoksa, sosyal medyada yoksanız, yoksunuz " diyorlar. Varsın öyle desinler. Biz varlığımızı sanal sunucularda değil; bir çocuğun yüzündeki tebessümde, bir cenaze evinin duasında, bir kase sıcak çorbanın buharında arıyoruz.
Mahşev , sayısal çoklukların ötesinde bir inanç manifestosudur. Eksilsek de eksilmeyen bir inançla, o " görünmeyen yollardan " yürümeye devam edeceğiz.
Kim bilir, belki bu satırlar bir yerlerde bir kalbe değer... Belki uzaklardan biri bize el eder ve o' da katılır bizim çile kervanına güzel gönlü ile...
Çünkü biliriz ki; adanmış bir iki vicdan, yönünü kaybetmiş koca kalabalıklardan çok daha güçlüdür.
Baki selam ile...

Görüş Mesafeniz Açık olsun