Simülasyon Dünyasına Sıkışmış Çocuklar
cumha.com.tr, CUMHA Cumhur Haber Ajansı abonesi olan tarafsız bir haber platformudur. Köşe yazıları bölümünde yayımlanan içerikler, yazarların şahsi görüş ve değerlendirmelerinden oluşur. Platform, her görüşten yazara alan açan çok sesli yayın anlayışıyla farklı fikirlerin özgürce ifade edildiği tarafsız bir yayın zemini sunar.
Bir çocuk ne zaman oyunun içindeki karakter olmaktan çıkar da gerçek hayattaki insanları da birer karakter gibi görmeye başlar?
Öldürmenin puan kazandırdığı, kaybetmenin yeniden başlamayla telafi edildiği sanal dünyalarda büyüyen çocuklar, gerçek hayatın geri dönüşü olmayan yüzünü ne kadar tanıyor?
Belki de mesele yalnızca oyunlar değildir. Belki de asıl mesele, çocukların iç dünyalarında büyüyen öfkeyi, hayal kırıklığını ve anlaşılma ihtiyacını ne kadar görebildiğimizdir.
Her şiddet içerikli oyun oynayan çocuk şiddete yönelmez elbette. Ancak bir çocuğun dünyasında şiddet sıradanlaşırken, merhamet ve empati geri planda kalıyorsa, üzerinde düşünmemiz gereken bir şeyler var demektir.
Peki, kendisini gerçek hayatta değersiz hisseden bir çocuk, sanal dünyada güçlü olmayı neden bu kadar ister? Görülmeyen, duyulmayan, anlaşılmayan bir çocuk; kendisini gösterebilmek için yanlış yolların peşine düşebilir mi?
Belki de bazı çocuklar yalnızca oyun oynamıyor, gerçek hayatta bulamadıkları duyguların peşinde koşuyorlar. Fakat biz onların ellerindeki ekranları görüyor, içlerinde büyüyen sessizliği çoğu zaman fark etmiyoruz.
Çocuklara şiddetin yanlış olduğunu anlatırken birbirimize nasıl davrandığımızı ne kadar sorguluyoruz? Onlara merhameti öğretirken hayatın içinde merhametsizliği ne kadar normalleştiriyoruz?
Çünkü çocuklar yalnızca söylediklerimizden değil, yaşattıklarımızdan da öğrenirler.
Belki de çocuklar simülasyon dünyasına sıkışmadı yalnızca; biz yetişkinler de onları gerçek hayatta yalnız bıraktık.
Asıl soru şu: Çocukları sanal dünyanın karanlığından çıkarmaya mı çalışıyoruz, yoksa gerçek dünyayı onlar için yaşanabilir kılmayı mı unutuyoruz?
Unutmayalım; bir ekran kapanabilir, bir oyun yeniden başlayabilir. Ama gerçek hayatta alınan bir canın, kırılan bir ruhun her zaman geri dönüşü yoktur.
