BİR KEDİYİ BAHANE EDİP İNSAN ÖLDÜRMEK!

BİR KEDİYİ BAHANE EDİP İNSAN ÖLDÜRMEK!

cumha.com.tr, tamamen tarafsız ve bağımsız bir haber platformudur. Köşe yazıları bölümünde yayımlanan içerikler, yazarların şahsi görüş ve değerlendirmelerinden oluşur. Platform, her görüşten yazara alan açan çok sesli yayın anlayışıyla farklı fikirlerin özgürce ifade edildiği tarafsız bir yayın zemini sunar.

Kasım 19, 2026 - 10:29

HAYVAN NEFRETİ NEREYE KADAR?

Bir ülkede insanın can güvenliği, merhamet duygusu ve birlikte yaşama kültürü hedef alınıyorsa mesele artık yalnızca münferit bir asayiş olayı değildir. İstanbul Esenyurt'ta bir kedinin eve girmesini bahane ederek komşusunu silahla öldüren bir insanın işlediği cinayet, hepimize çok ağır bir sorumluluğu hatırlatmaktadır: Toplumun vicdanında şiddete yer açan dili kim üretiyor, kim besliyor ve kim bundan cesaret alıyor?

İstanbul Esenyurt'ta yaşanan olay, insanın kanını donduran bir cinayet olarak kayıtlara geçti. İddiaya göre, evine giren kediler nedeniyle komşusuyla tartışan bir kişi, kedilerin sahibini silahla sırtından iki kez vurarak hayattan kopardı. Failin yakalanmış olması elbette önemlidir. Ancak bir insanın hayatını kaybetmiş olması karşısında yalnızca failin yakalanmasıyla yetinmek, meselenin toplumsal boyutunu görmezden gelmek anlamına gelir.

Sorulması gereken soru son derece açık: Bu ülkede bir kediyi beslemek, sevmek, korumak ve yaşatmaya çalışmak ne zamandan beri insanın öldürülmesine gerekçe gösterilebilecek bir mesele hâline geldi?

Bir insan, komşusunun kedisiyle yaşadığı anlaşmazlığı konuşarak, hukuka başvurarak veya medeni yollarla çözmek yerine neden silaha sarılır? Bir canlının varlığını kendisi için tehdit olarak gören zihniyet, nasıl olur da başka bir insanın yaşam hakkını ortadan kaldırabilecek noktaya ulaşır? Burada yalnızca öfke kontrolünden değil, insan hayatını değersizleştiren tehlikeli bir şiddet anlayışından söz ediyoruz.

Hayvan sevgisi bir suç değildir. Hayvan beslemek bir tehdit değildir. Sokakta yaşayan canlılara merhamet göstermek, toplumun huzuruna karşı işlenmiş bir eylem hiç değildir. Birlikte yaşamanın gereği, insanların birbirlerinin haklarına saygı göstermesi ve sorunlarını hukuk içerisinde çözmesidir. Hayvanların yaşam hakkını savunmakla insanların yaşam hakkını savunmak arasında bir tercih yapmak zorunda değiliz. İkisi de aynı vicdani ve hukuki sorumluluğun parçalarıdır.

NEFRETİN NORMALLEŞTİRİLDİĞİ BİR TOPLUMDA ŞİDDET TESADÜF DEĞİLDİR

Bu cinayeti yalnızca iki komşu arasında yaşanan bir anlaşmazlığın trajik sonucu olarak değerlendirmek, toplumsal atmosferde uzun süredir biriken tehlikeyi küçümsemektir. Elbette her cinayetin kendine özgü koşulları, failin bireysel sorumluluğu ve adli soruşturmayla ortaya çıkarılması gereken nedenleri vardır. Bir kişinin hangi saikle cinayet işlediği, başkalarının söylemleriyle değil, delillerle belirlenir. Ancak toplumu kuşatan nefret dilinin, insanları birbirine düşmanlaştıran kampanyaların ve şiddeti sıradanlaştıran söylemlerin de sorgulanması gerekir.

Çünkü şiddet her zaman tetiğe basıldığı anda başlamaz. Bazen aylar boyunca kurulan cümlelerde, hedef gösterilen insanlarda, itibarsızlaştırılan toplumsal kesimlerde ve sürekli tekrarlanan düşmanlık söylemlerinde kendisine zemin bulur. Bir canlıya merhamet gösteren insanı toplum düzeninin düşmanı gibi sunmak, hayvan besleyenleri toplumsal huzursuzluğun kaynağı olarak göstermek, hayvanseverleri topluca suçlamak ve onları hedef hâline getiren bir dil oluşturmak son derece tehlikelidir.

Bugün hayvanlara yönelik nefret söylemlerini sorgularken meseleyi yalnızca birkaç sosyal medya paylaşımına indirgeyemeyiz. Kamuoyunda sistematik biçimde dolaşıma sokulan iddiaların, doğruluğu araştırılmadan yayılan görüntülerin, bağlamından koparılan olayların ve korku üzerinden şekillendirilen propaganda dilinin nasıl bir toplumsal sonuç ürettiğine bakmak zorundayız.

ŞİDDET LOBİSİ DEDİĞİMİZ YAPI NEDEN SORGULANMIYOR?

Aylardır dikkat çektiğimiz temel mesele tam da budur. Hayvanlara yönelik düşmanlığı körükleyen, hayvanseverleri hedef gösteren, toplumun farklı kesimlerini birbirine karşı kışkırtan ve şiddeti meşrulaştırabilecek bir söylem iklimi oluşturan çevrelerin faaliyetleri neden yeterince araştırılmıyor?

Burada özellikle altını çizmek gerekiyor: Bir kişi ya da grubun FETÖ ile iltisaklı olduğuna ilişkin değerlendirmeler, somut delillerle ve yetkili makamların incelemesiyle ortaya konulmalıdır. Hiç kimse hakkında yalnızca siyasi görüşü, paylaşımı veya hayvan politikalarına ilişkin yaklaşımı nedeniyle böyle bir isnatta bulunulamaz. Ancak FETÖ bağlantısı bulunduğu yönünde kamuoyuna yansıyan iddialar ve değerlendirmeler varsa bunların da hukuk çerçevesinde araştırılması gerekir. Hukuk, kimseye dokunulmazlık sağlamadığı gibi kimseyi delilsiz suçlamaya da izin vermez.

Bizim sorduğumuz soru açıktır: Hayvan nefreti üzerinden toplumsal kutuplaşmayı derinleştiren, şiddet dilini yaygınlaştıran ve insanları hedef gösteren organizasyonel faaliyetler varsa bunların arkasındaki ilişkiler ağı neden bütün yönleriyle incelenmiyor?

Kimler hangi hesaplar üzerinden aynı söylemleri dolaşıma sokuyor? Hangi içerikler, hangi yöntemlerle yaygınlaştırılıyor? Birbirinden bağımsız görünen hesaplar arasında koordinasyon bulunuyor mu? Yanlış bilgiler hangi kaynaklardan üretiliyor ve hangi kanallarla büyütülüyor? Şiddeti teşvik eden veya belirli insan gruplarını hedef gösteren ifadeler hakkında hukuki işlem yapılıyor mu?

Bunlar cevapsız bırakılmaması gereken sorulardır.

Bir toplumsal kesimi sürekli suçlu, tehlikeli veya düşman gibi gösteren propaganda faaliyetlerinin araştırılması, ifade özgürlüğüne müdahale değildir. Şiddete teşvik, tehdit, hedef gösterme ve organize dezenformasyon iddialarının hukuka uygun biçimde incelenmesini istemek demokratik toplumun meşru talebidir.

AYLAR ÖNCE UYARDIK: NEFRETİN SONUÇLARI AĞIR OLACAK!

Biz bu tehlikeye bugün dikkat çekmiyoruz. Aylar öncesinden, hayvanlara yönelik nefretin toplumsal bir çatışmaya dönüşebileceğini, insanların birbirlerine karşı kışkırtılmasının ağır sonuçlar doğurabileceğini ve şiddetin sıradanlaştırılmasının cinayetlere kadar uzanabilecek bir risk oluşturduğunu ifade ettik.

Bugün Esenyurt'ta yaşanan cinayetin ardından dönüp baktığımızda, o uyarıların neden ciddiye alınması gerektiğini daha iyi anlıyoruz.

Elbette bu olayın failinin herhangi bir sosyal medya kampanyasından, belirli bir gruptan veya organizasyondan etkilendiğini gösteren şu aşamada ortaya konulmuş bir delil bulunmuyor. Böyle bir bağlantıyı varsaymak da doğru değildir. Ancak bu gerçek, toplumda şiddet üreten nefret söylemlerinin araştırılması gerekliliğini ortadan kaldırmaz.

Bir insanın hayatını kaybetmesinden sonra yalnızca failin yakalanmasıyla ilgilenip, cinayetlere zemin hazırlayabilecek toplumsal atmosferi konuşmaktan kaçınamayız.

Daha kaç insanın hayatını kaybetmesi gerekiyor? Daha kaç hayvanın şiddete maruz kalması gerekiyor? Daha kaç insanın sırf hayvan beslediği, hayvanları koruduğu veya yaşam hakkını savunduğu için hedef gösterilmesi gerekiyor?

Bu soruların cevabını vermek zorundayız.

DEZENFORMASYON, TOPLUMSAL BARIŞIN DÜŞMANIDIR

Bir ülkede dezenformasyon yalnızca yanlış bilgi üretmekten ibaret değildir. Bazen toplumun birbirine duyduğu güveni aşındırır, bazen insanları karşı karşıya getirir, bazen de hukukun çözebileceği meseleleri sokak çatışmasına dönüştürebilecek bir atmosfer yaratır.

Özellikle dijital mecralarda dolaşıma sokulan içeriklerin etkisi küçümsenmemelidir. Bir görüntü, bir başlık, kesilmiş bir video veya doğrulanmamış bir iddia milyonlarca insana ulaşabilir. Tekrarlanan mesajlar zamanla gerçekmiş gibi algılanabilir. İnsanlar düşünmeden taraf olmaya, araştırmadan hüküm vermeye ve tanımadıkları insanları düşman olarak görmeye başlayabilir.

İşte bilişsel güvenlik dediğimiz mesele tam da burada karşımıza çıkmaktadır.

İnsanların algılarını manipüle ederek birbirlerine karşı düşmanlaştırılması, toplumsal güvenin aşındırılması ve ortak yaşam iradesinin zayıflatılması ulusal güvenlik bakımından da dikkate alınması gereken bir konudur. Çünkü güçlü toplum yalnızca ekonomik kapasitesiyle, askerî gücüyle veya teknolojik imkânlarıyla ayakta kalmaz. Birbirine tahammül edebilen, hukuka güvenen ve ortak yaşam kültürünü koruyabilen insanlardan oluşur.

Hayvanları korumak isteyenlerle hayvanlardan rahatsız olanları karşı karşıya getirmek yerine, sorunların çözümü için uygulanabilir, hukuki ve insani mekanizmalar geliştirilmelidir. Bir hayvanın başka birinin yaşam alanına girmesi elbette komşuluk hukuku çerçevesinde çözülebilecek bir meseledir. Bunun çözümü silah değildir. Tehdit değildir. Linç değildir. Nefret kampanyası hiç değildir.

KİM KORUYOR BU ŞİDDET DİLİNİ?

Buradan yetkili kurumlara açıkça sesleniyoruz.

Hayvanlara yönelik şiddet, hayvanseverlere yönelik tehditler, toplumsal kesimleri hedef gösteren kampanyalar ve organize dezenformasyon iddiaları bütün yönleriyle incelenmelidir. Şiddeti teşvik eden içerikler hukuki açıdan değerlendirilmelidir. Varsa koordineli faaliyetlerin finansal, dijital ve örgütsel bağlantıları deliller üzerinden araştırılmalıdır.

Kamuoyunda FETÖ iltisakı bulunduğu ileri sürülen kişi ve çevrelere ilişkin iddialar da herhangi bir ayrıcalık veya peşin hüküm olmaksızın, diğer bütün iddialar gibi bağımsız ve tarafsız biçimde ele alınmalıdır.

Hiç kimse kendisini bir ideolojinin, siyasi görüşün veya toplumsal kampanyanın arkasına saklayarak hukukun üzerinde göremez. Hiçbir yapı, insanları hedef göstermeyi, tehdit etmeyi veya şiddeti teşvik etmeyi düşünce özgürlüğü adı altında meşrulaştıramaz.

Ve en önemlisi, toplumsal barışı bozan faaliyetler karşısında sessizlik, sorunun ortadan kalkmasını sağlamaz.

Bizim meselemiz bir siyasi hesaplaşma değildir. Bizim meselemiz insan hayatıdır, hayvanların yaşam hakkıdır, hukuk düzenidir ve toplumun birlikte yaşama iradesidir.

BİR CANIN HESABI, BİR TOPLUMUN VİCDANIDIR

Ahmet Öksüz artık hayatta değil. Geride kalanların acısını hiçbir söz hafifletemez. Allah'tan kendisine rahmet, ailesine ve yakınlarına sabır diliyorum. Bu cinayetin bütün yönleriyle aydınlatılmasını ve adaletin tecelli etmesini bekliyoruz.

Ancak bu olayın bize bıraktığı sorumluluk yalnızca bir cinayetin faillerini adalete teslim etmek değildir. Şiddeti besleyen, nefreti büyüten, insanları birbirine düşmanlaştıran her türlü söylem ve faaliyete karşı hukuk içerisinde mücadele etmektir.

Bir kedinin bir eve girmesi cinayet sebebi olamaz. Bir insanın hayvan sevmesi öldürülme gerekçesi olamaz. Merhamet, kimsenin özür dilemek zorunda olduğu bir zafiyet değildir.

Unutulmasın: Hayvanların yaşam hakkını savunmak insan hayatını değersizleştirmez. Tam tersine, yaşam hakkına duyulan saygının sınırlarını genişletir.

Biz aylardır söylüyoruz: Nefretin normalleştirilmesine izin vermeyin!

Bugün bir hayvana yönelen şiddet, yarın bir insana yönelebilir. Bugün bir insanı hedef gösteren dil, yarın başka bir hayatı karartabilir.

Bu nedenle soruyoruz: Toplumda hayvan nefretini körükleyen, şiddet söylemini yaygınlaştıran ve dezenformasyon üreten çevreler hakkında kapsamlı bir inceleme ne zaman yapılacak? Bu faaliyetlerin arkasındaki ilişkiler ağı varsa kimler tarafından oluşturuluyor? Ve bu soruların cevaplarını arayan insanların sesini kim, neden duymak istemiyor?

Merhameti savunmak suç değildir. Şiddete karşı durmak tarafgirlik değildir. Hukuk ve yaşam hakkı pazarlık konusu değildir.

Çünkü bir toplumun gerçek gücü, güçsüz olana nasıl davrandığıyla ölçülür.

Dur, düşün, sorgula! Bir canın daha kaybedilmesine seyirci kalma.

Not: Olayın mevcut haberlerdeki bilgileri esas alınmıştır. Şüpheli gözaltına alınmıştır; adli süreç tamamlanmadan kesin hüküm kurulmamıştır. FETÖ bağlantısı veya organize azmettirme iddiaları ise kanıtlanmış olgular olarak değil, araştırılması istenen iddialar olarak ele alınmıştır.