LAİKÇİLİK ŞEHİDLİĞİ BOZAR
cumha.com.tr, tamamen tarafsız ve bağımsız bir haber platformudur. Köşe yazıları bölümünde yayımlanan içerikler, yazarların şahsi görüş ve değerlendirmelerinden oluşur. Platform, her görüşten yazara alan açan çok sesli yayın anlayışıyla farklı fikirlerin özgürce ifade edildiği tarafsız bir yayın zemini sunar.
Önce şehitliği kısa bir tanımlayalım. Şehitlik, şahitlikten geliyor. Şahitlikte biliyorsunuz ki bizim imanımızın, İslamımızın temel dinamiği, temel maddesi, ana maddesi ve dünyadaki varlık sebebimiz de bu. Aslında buraya geliş sebebimiz, Allah'ın varlığına, birliğine, ondan başka ilah, rabb olmadığına şahitlik etmek. Yani doğru bir şahitlik etmek.
İşte kelime-i şehadet, kelime-i tevhid, şehadeti tanımlıyor. Hak şahitlik, doğru sözlü olmak en basitinden ve gördüklerimizin, duyduklarımızın şahitliğini yapmak, doğru şahitlik yapmak. Yalan şahitlik yapmamak ve şahitlikten de kaçmamak, doğru şahitlikten de kaçmamak.
Şahitlik bu bağlamda , şahadet te bunun tanımlaması, şehitlikse bunun aslında bir tık ileri boyutu diyebiliriz. Söz değil, söylem değil, eylem lazım, kuru lafa karnımız tok, mesaj değil, markaj lazım, ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz diye birçok böyle veciz sözleri de hatırlayabiliriz. Bunlar sözden ziyade fiilin önemli olduğunu ifade eder ki, Şehitlik te budur. Şahitlik de evet söz de bir ameldir bir yerde, zaten iman nedir kalb ile tasdik, dil ile ikrar. Kalb ile tasdik, dil ile ikrar, tabii sonra da o ikrarı bozan amellerde bulunmamak. Gereği amelleri yapmak.
Eğer sen bir şey söyledin de onu yalanlayıcı bir tavır üzerineysen o söylediklerinbde sorgulanır, insanlarda şüphe oluşur. Şahadete, şahitliğe göre de şehitlik aslında bir fiili durum, yani şahitliği fiile dökmek, söylediklerinin arkasında durmak, söylediklerine imza atmak, hatta bedeninle imza atmak, şehitlik budur. Kişi, işte Allah için, Allah varlığı, birliği, ondan başka ilahın olmayışı, Rabbin olmayışı ve bu konuda gerekirse bedenini ortaya koymak, canını ortaya koymak. Bu dava, bu hak hakikat için sadece kalb ile tasdikte kalmayıp, dil ile ikrar, onunla da yetinmeyip, fiilen bunun bir eri olmak, askeri olmak, savunucusu olmak, hayatını adeta bu düşüncenin bir erine dönüştürmek.
Er, asker, şehitlikte de zaten hemen öyle o tür şeyler anlaşılır, kolluk güçleri anlaşılır şehitlik deyince. İşte Allah için bunun olması, Allah için canını ortaya koyması ki şahadetin, şahitliğin doruk noktasıdır şehitlik. Yani artık bununla şek şüphe taşınmaz şahitlikte. Adam canını vermiş, bedenini ortaya koymuş, daha neyle ispatlasın söylediğini, neyle ifade etsin? Bu aslında bir insanın, bir er kişinin ortaya koyabileceği en ileri bir seviye. İnsan olarak Rabbine karşı, ona sadakatine dair, hak hakikatin davacısı olduğuna dair, doğru sözlü ve sözünün eri olduğuna dair.
Hani bazen biz doğru söyleriz, doğru sözlüyüz, ahlaklıyız derler ama en başta la ilahe illallah demezler, kelime-i şehadet getirmezler.
E sen buna Allah'ın ilahlığına ve Rabb'lığına şahitlik etmiyorsan, bunu söylemiyorsan, senin doğru sözlü olduğunu, mert olduğunu kim söyleyebilir ki? En büyük yalan bu. Yalan dolan. En büyük ahlaksızlıktır Allah'ın tam başka ilah olmadığına, Rabb olmadığına şahitlik etmemek, bundan ictinap etmek. Hatta aksine başka ilahlar peydahlamak, başka Rabbler peydahlamak, yani fiilen yalancılık, hakikatin üstünü örtmek.
Küfür nedir zaten? Küfür, hakikatin üstünü örtmektir. Şahidliğin zıddı. Yani bu tür insanlar kalkıp bir de doğruculuk taslarlar, ahlakilik taslarlar, hadi oradan demek lazım. İşte bu ahlakiliğin, doğru sözlülüğün ve şehadetin de en ileri noktası şehitlik.
Bu çok değerli bir şey hakikaten şu hayatta, en değerli şey. Çünkü en değerlimiz Rabbimiz, bizi de değerli kılan O, hayatı yaratan O. Bu bağlamda tabii ki O'na karşı rüştümüzü ispatlamak, asaletimizi, sadakatimizi ispatlamanın yolu olan şehadet ki, O'nun da en ileri zirve durumu şehitlik. Evet, bu böyle.
Ama ben bunu anlatacak değilim burada. Bu aşağı yukarı biliniyor ama kısmen bilinen, çoğu kere bilinmeyen, hatta üstü örtülen bir şey var. Bu da şehitliği bozan durumlardir. Yani her fiilin gerçekleşmesi için onun şartları vardır, vacipleri vardır, farzları vardır. Tabii sonra işte sünneti, mekruhu falan, daha sonra da işte onun bozanları, haramları vardır. Peki bu şehadetin layıkıyla olduğunda, bunu bozan nedir? Veya bunun olmasını engelleyen nedir? Buna mani olan nedir?
Laıkçılık şehitliği bozar. Bakın, bu hakikaten korkunç bir şey. Yani bir insan canını verecek, bedenini ortaya koyacak, hayatından vazgeçecek.
Öyle bir şey olacak ki, onu bozacak, murdar edecek, lekeleyecek. İşte laıkçılık. Onu da kısaca tanımlayalım. Aslında hayata, dine, devlete, bireylerin özeline, hayatına, kamu hayatına, özellikle devlet hayatına Allah'ı karıştırmamak. En temel tanımlama ve tezahür bu. İşte yok efendim bu dinler eşitliğidir, dinlerin hürlüğüdür. O eşitlik ve hürlük batıl ideolojiler için, Allah'ın dini için değil.
Allah'ın karıştırılmadığı, İslam'ın karıştırılmadığı, İslam'ın yasak edildiği, oradaki oluşan o boşluğa da bütün beşeri, batıl ideolojilerin doldurulduğu bir zihniyet. İşte din ayrı, devlet ayrı mesele. Oradan başlıyor, önce devleti Allah'tan koparıyor, sonra devlet olarak dine musallat oluyor.
Halbuki dinle devlet ayrılmaz bir bütündür, etle kemik gibi. Bakın, dinle devlet ayrılmaz bir bütündür, etle kemik gibi. Nasıl etsiz, bir kuru kemikse vücut, kemiksiz et te bir yığıntı olur, ayakta duramaz.
Bu şekilde, yani etle tırnak gibi diye de kullanılır ama aslında o biraz basit kalıyor, etle kemik gibidir Dinle devlet ve ikisi de Allah'ındır. Özellikle mesela devlete karıştırmazlar Allah'ı, devlet kamu alanı.
Oraya Allah tam başka kim layık olabilir? İnsanların bireysel özel hayatı hatasıyla, sevabıyla tamam, hatasıyla, kusuruyla. O bireysel bir tavır. Devletin yaptığı ise herkesi bağlıyor. Kamu herkesi bağlıyor. O yirmi yedi derece, en azından bir kıyas yaparsak, daha makbul. Cemaatle yapılan Allah'ın dinine saygı, ona alan açmak, Allah'ın hükümlerine alan açmak devlet olarak daha makbul. Zıddı da bi o kadar ktmerli kötü.
Peki bu anlayış, efendim Allah'ın dinini yasaklar, Allah'ı yasaklar, efendim beşeri, batıl, bütün dinimsileri, hurafeleri, beşeri ideolojileri serbest bırakır, ondan sonra başına da arka kapıdan dinimsi laıkçılık geçerse, Allah'ın ilke ve inkılaplarının ötesinde laıkçı ilke ve inkılaplar öne çıkar ve o kamu hayatına, cemiyete hakim olursa. Hani işte devlete din karışmayacaktı, sen din bile olmayan, dinimsi adı bile konmamış merdiven altı, korsan, fason bir laıkçılık dinini devlete hakim kılıyorsun. Bu bir defa vahiy argümanların da ötesinde, akli argümanlara da ve söylediklerine de aykırı. Hani din helesi beşeri batıl karışmayacaktı devlete? O zaman arka kapıdan girip niye? Allah'ın dinini uzaklaştırıp, haşa. Uzaklaştıramaz da Makro planda. Allah yine olaya hakim. Fakat imtihan için bize açılmış alanda, sınandığımız, denendiğimiz alanda böyle bir gaflete, hatta ihanete ve dalalete düşen zihniyetler, maalesef sadece imtihanı kaybediyor. Yoksa kontrol yine Allah' ta. Yani Allah sana o fırsat vermeseydi ne mümkün bunu yapacaktın.
Allah'ın verdiği alanda da gol yiyorsun başka bir şey değil. Kendine kazık atıyorsun, ayağına sıkıyorsun, hatta kafana sıkıyorsun. Ve bir de halkı da buna bulaştırıyorsun, halk adına bunu yapıyorsun.
Korkunç bir cürüm, korkunç bir cürüm. Ve bakın böyle bir anlayışa bağlı, böyle bir zihniyete bağlı, Allah'ı devlete karıştırmayan, laıkçı temelde bu anlayışa bağlı bir kamunun otoritesinde, kontrolünde şehitlik ve şahitlik mümkün mü. Bunu iyi değerlendirmemiz lazım.
Vatandaş canını veriyor ülkesi için, devleti için, halkı için. Öyle mi? Başta Allah için. Ama ondan Allah ne fayda? Allah bir faydaya muhtaç değil ki.
Allah tamamen kamu düzenini tesis açısından bir dini vaaz ediyor. Aslında onun şehitliğinden de nemalanan kendisi, halkı, ülkesi, devleti. Peki bu insan bunu Allah'tan umarak yapıyor? E sen bir laıkçı anlayış olarak, onun bu beklentisini, bu ibadetini bozuyorsun. Öyle mi? Bu şehitliği bozuyor. Şehitliğe taban tabana zıt. Yani şehitlik Allah için, hak hakikat için ama senin anlayışın Allah'ı o hayattan uzaklaştırmak, o devletten uzaklaştırmak, o ülkeden, o halktan haşa öteleştirmek, ötekileştirmek. E ne oldu o zaman? Bu şehitliği yani hak hakikat üzere, kelime-i tevhid üzere, yegane Allah'ın ilahlığı ve Rabb'lığına şahitliğin zirve noktası olan şehadete taban tabana zıt ve onu bozuyor. Ona halel getiriyor. Ona halel getiriyor.
Buna kimin ne hakkı var? Bakın şu ana kadar olaya böyle yaklaşan olmadı. Olayın en tehlikeli noktası budur. Bir devlet veya bir şirket neyse kendi çalışanı, kendi vatandaşı, kendi halkı için yani faydalı olması gereken halk için, o tehlikeye düşse kurtarması gereken halk için, kolluk gücü bile bunun içindir bunu yapamaz. Aslında kolluk güçleri o halkın, o bireyin şehitliğinin bozulmasına vesile olan şeyleri ortadan kaldırmakla yükümüdür. Halkı bu tehlikeden kurtarmakla yükümlüdür. Ama gel gör ki şu anda bizzat kendisi halka böyle bir ihanet içinde.
Belki delalet ama artık bu bilinsin. Yazıktır, günahtır yarın ülkesi için, devleti için, milleti için, tabii en başta Allah için canını ortaya koyan birisi Allah'tan umarak, eğer bu haseblerle yola çıkar ve bu ideolojik bağnaz, yobaz anlayışlar, mantıksız, akla aykırı, vahye aykırı anlayışlar yüzünden o insan, canını feda eden insan yarın avucunu yalamak zorunda kalırsa, değil mi? O şehitliği bozulursa buna kim kefil? Buna kim kefil?
Bunu ben hatta şehit aileleri derneklerine de uzun uzun bunları ilettim. Onlar, başta onlar da şaşırdılar ama ikna oldular tabii ki. Ya bu mühim, yani bunun yolu yok mu? Biz hani vahye aykırı, akla aykırı bir şey söylemiyoruz ki. Aklın gereği bu, vahyin gereği bu.
Baktığınız zaman vahiy bunun üzerine temellenmiş zaten. Şehidlik Allah'ı yok sayan, hak hakikati yok sayan anlayışları bertaraf etmek için var zaten. Şehitlik, şahitlik, şehadet. Şahidlik o sözü söylemek, şehitlik ise onu bizzat hayata icranın adı. Şehadet de tamamı. Dolayısıyla bakın çok ciddi bir konudan bahsediyoruz. Maalesef hocalar da efendim bu konuyla ilgili kişiler de bu konulara girmiyorlar.
Fakat bu hakikaten çok önemli bir mevzu. Hayat memat meselesi. Yani imanlı olmak olmamak meselesi.
Şehitliğin olması olmaması meselesi. Dolayısıyla bu işler o kadar sıradan basit işler değil. Buna hem bireyler hem halk hem de hükümet el atması lazım.
Buradaki yanlışlar düzeltilmesi lazım. Yazıktır, günahtır. Yani bu devlete de ihanet, ülkeye de ihanet, halka da ihanet, hakikate de ihanettir.
Tekrar bu acı hakikati hatırlatıyoruz. Laıkçı anlayış, laıkçılık şehitliği bozar.