BİZİ BİZE BIRAKMIYORLAR

Türkiye'de her problemin çözümü için adres gösterilen ve kuvvetler ayrılığı ilkesinin üç sac ayağından biri olan “Siyaset Kurumu” için maalesef yeterli seviyede “Siyaset Adamı” yetişmiyor, yetiştirilmiyor, yetişmesinin de önü açılmıyor...

Durum böyle olunca, hangi partide olursa olsun; liderin işaretini ve desteğini alamayan hiçbir siyasetçinin halk nezdinde bir karşılığı da olmuyor…

Şimdi bakınız, Reis’ten sonra Ak Parti’nin olası genel başkan adaylarına ki; REİSSİZ hiçbirinin tek başına bir karşılığı bulunmuyor. Varsa bir karizması, tanınırlığı ya da gücü, yine Reis’ten kaynaklanıyor…

MHP ve CHP'de de durum farklı değil...

Zaten farklı bir durum olsa; hemen tüm partilerde “Ölene kadar, yahut da düşünme yetisini kaybedene kadar” partilerin başında kalan liderler olmazdı. Farklı bir durum olsa; adam hatta adamlar yetiştirilir, yerinde ve zamanında kendi yerine, demokratik teamüllerle ve seçimle biri geçer ve partilerini daha ileriye taşırlardı.

Keskin çizgilerle ve kendine has teammüllerle yönetilen MHP’yi konuşamıyoruz bile. CHP’ye bakıyoruz; kaset kumpasıyla yönetime gelen bir lider, benzer bir şekilde rüşvet ve delege satın alma yöntemiyle koltuğundan oluyor, “Dostlar pazarda görsün” seçimleri yapılıyor ama ismiyle müsemma bir şekilde, seçim “Delege pazarı”na dönüşüyor…

Bu durumun başka bir handikapı da, yardımcıların, yaver ve sağ kol konumunda olanların düşük profilde tutulmalarıdır ki; siyasetin kalitesini aşağı doğru çeken neden de budur.

Çünkü güçlü isimler “Kendine” çalışacağından lider için tehdit oluşturur. Üzülerek söyleyebiliriz ki; bakanlıklarda, belediye başkanlıklarında da durum aynıdır.

Her yönetici, yardımcısını kendisine tehdit olarak görürse o kurumlar gelişmez ve yönetimler ayak oyunlarıyla, şantajla, kumpasla veya parayla değişmek durumunda kalır.

Olması gereken “Demokratik yarış”tır, “Özgür seçim”dir.

İşin içine bir de DÜNYA SİYASETİNİ yönlendiren kirli mihrakların senaryolarını ve ayak oyunlarını eklerseniz daha da VAHİMDİR...

Zira durum böyle olunca; akıllara PROJE ADAMLARI, KÜRESEL GÜÇLER, TOPLUM MÜHENDİSLİĞİ gibi olgular geliyor.

Mesela bakınız; CHP’de Baykal’dan sonra Kılıçdaroğlu’nun koltuğa oturmasına, sonra karşısına çıkan Muharrem İnce’nin Cumhurbaşkanlığı adaylık sürecine ve nihayet Ekrem İmamoğlu’nun Büyükşehir Belediye Başkanlığı süreciyle zamansız Cumhurbaşkanlığı adaylığına…

Bir mizanseni, bir kurguyu ve bir projeyi ne kadar da çok akıllara getiriyor.

Oysa bu ülkenin yetiştirdiği ne güzel insanlar var. Ama hiçbiri bu çarkların içinden geçmeden, kısacası bir projenin parçası olmadan belli bir yere gelemiyor.

Kimbilir belki de onlar da bu saydığımız çarkların içinden geçerek bu makamlara geldiler.

İşte tam da bu noktada, dilimize pelesenk ettiğimiz “Millilik” ve milli olmaklık geliyor akla.

Geçmişte ve günümüzde böyle bir çarkın içinde millilikten ne kadar bahsedilebilir onu da kestiremiyor insan...

Böyle gelmiş böyle gider demekten de kendimizi alamıyoruz.

Orta Doğu’yu Orta Doğululara, Afrika’yı Afrikalılara, “BİZİ DE BİZE BIRAKMIYORLAR” vesselam…

Oysa ki “Toplu vurdukça sineler, onu top bile sindiremez” diyoruz ya hep; ama bunu hayata hiçbir zaman geçiremiyoruz.

Hal böyle olunca da ÜLKEDE LİDERLER YETİŞMİYOR, YETİŞENLERİN DE KADRİ KIYMETİ BİLİNMİYOR.

Şimdi yazdıklarımı kendim okudum, tam bir kısır döngü içinde kalmışım.

Ülkede liderler yetişmediği için mi küresel güçler, dış mihraklı projeler ve toplum mühendisliği devrede; yoksa tam tersi bu olgular ülkede hâkim olduğu için mi liderler yetişmiyor...

Hâsılı, Allah ülkemize zeval vermesin, başımıza örülmek istenen kötü oyunları akim bıraksın!

Devlet büyüklerimize ve siyasilerimize de akıl, fikir, basiret ve feraset versin inşallah!

Kalın sağlıcakla…