EYVAH, TOP ATILDI
cumha.com.tr, CUMHA Cumhur Haber Ajansı abonesi olan tarafsız bir haber platformudur. Köşe yazıları bölümünde yayımlanan içerikler, yazarların şahsi görüş ve değerlendirmelerinden oluşur. Platform, her görüşten yazara alan açan çok sesli yayın anlayışıyla farklı fikirlerin özgürce ifade edildiği tarafsız bir yayın zemini sunar.
Futbol topu değil, atılan Ramazan topu.
Yıl 1969.
Ay'a ilk ayak basıldığı yıl.
Bir de...
Evet, Gerede'de Yıldırım Beyazıt Camii'nin yakınında, çarşı merkezinde oturuyoruz.
Müezzin rahmetli Hafız İbrahim Amca bizleri çok sever, ara sıra camide ezan bile okutturarak bizleri sevindirirdi.
Ramazan ayındayız. O akşam kendisi bir iftar yemeğine davetli olduğundan bana akşam ezanını okumamı söyledi.
Tabii, seve seve kabul ettim.
Ama bir şartı vardı. Cami, kasabanın en büyük ve merkezî camisiydi. Esentepe'de bulunan Ramazan topu dâhil, benden sonra patlamalı; hiçbir camide benden evvel ezan okunmamalıydı.
Ne büyük sorumluluk!
Cami içinde bulunan duvar saatine bakıyor, saniye şaşırmamak için dikkat ediyorum.
Ezan okuma bölümü cami girişinde, saat ise içeride.
O da ne? Birden ezan okunmaya başladı dışarıdan. Eyvah, ne olacak şimdi? Ben de hemen başladım ezan okumaya.
O ve benden başka ezan okuyan başka cami yok.
Ne Ramazan topu atıldı ne de ezanlar başladı, ta ki 4 dakika sonraya kadar.
Evet, şimdi top da atılmıştı.
Peki, ne olmuştu?
Ne mi olmuştu?
Camiye yakın bir lokantanın içinden gelmişti ilk ezan sesi. Adam açmış radyonun sesini sonuna kadar. Okunan ezan sesi bizim camiye kadar gelmişti ama bu ezan, Ankara için iftar saatini belirten, Ankara için iftar vakti ezanıydı.
Olan olmuş, tüm Gerede 4 dakika önce iftar yapmıştı sayemizde.
Top atılmamıştı ama ezan toptan dakikalar önce okunmuş.
Tabiri caizse, topu erken patlatmıştı.
