MAKSAT ÇOCUKLAR SEVİNSİN
cumha.com.tr, CUMHA Cumhur Haber Ajansı abonesi olan tarafsız bir haber platformudur. Köşe yazıları bölümünde yayımlanan içerikler, yazarların şahsi görüş ve değerlendirmelerinden oluşur. Platform, her görüşten yazara alan açan çok sesli yayın anlayışıyla farklı fikirlerin özgürce ifade edildiği tarafsız bir yayın zemini sunar.
Askerî lojmanlardayız.
Eskiyen oturma grubumuzun koltuklarının kılıflarının değiştirilmesi gerekiyordu. Bir mobilya tamircisi ile anlaştık.
Ama takımlar nasıl taşınacaktı?
Bu sorunu, dükkân sahibinin “Biz arabamızla taşırız.” demesi çözmüş, bizi de rahatlatmıştı.
Belirlenen günde koltukları almaya geleceklerini söylediler.
O gün akşam üzeri mesaiden dönmüşüz, balkonlardayız. Lojmandaki aileler olarak hem birbirimizle muhabbet ediyor hem de bu arada biz, takımları almaya gelecek arabayı bekliyoruz.
Derken…
O da ne?
Evet, bir araba nizamiyeden girmiş, bizim lojmana doğru aheste aheste ilerliyor.
Aşağıda oyun oynayan çocuklar da gelen arabanın arkasından koşuşturuyor, binmeye çalışıyorlar.
Evet, gelen bir arabaydı ama ne araba!
At arabası…
Biz normal bir pikap veya kamyonet beklerken, at arabası lojmanlardakilerin şaşkın bakışları arasında ilerlemeye devam ediyor.
En çok da çocuklar seviniyor.
İlk şok dalgasını atlatıp hemen kendime geliyorum.
Tabii şaşkınlığı gidermek ve vaziyeti kurtarmak lazım…
Balkondan lojmandakilere, “At arabasını özellikle çocuklarımız ‘Hiç at arabası görmedik, at arabasına binmedik.’ demesinler diye getirttim. Maksadım çocukları sevindirmek!” diyorum.
Böylece vaziyeti kurtarmaya çalışıyorum.
Aslında işin gerçeğine bakarsanız söylediğim şeyin pek de yanlış tarafı yoktu.
Lojmanların tel örgülerle çevrili bahçesinden dışarıya pek çıkmamış olan çocuklarımız, bizim gibi köy hayatını yaşamamışlardı.
O gün hem at arabası gördüler hem de at arabasına binerek bayağı eğlendiler.
Yani sonuçta maksat hâsıl olmuştu: Çocuklar sevinmişti.
Dua etsinler, at arabası geldi…
Ya öküz arabası gelseydi?
O zaman çocuklar düven bile sürerdi!
Tabii sayemizde…
