Tarafımız Belli – V

Memleket Dediğin...

Memleket demek; sadece doğduğun şehir demek değildir. Memleket demek, her sabah gözünü açtığında omuzunda hissettiğin sorumluluktur. Çünkü vatan, üzerinde yaşanılan topraktan önce, yaşatılan ahlâktır.

Öyle insanlar var ki gece herkes evindeyken sokakları temizliyor. Kimse alkışlamıyor, kimse adını bilmiyor. Sabah olduğunda tertemiz caddelerde yürüyenler, o temizliğin kendiliğinden olduğunu sanıyor. Oysa bir insan, alın terini sessizce memleketine bırakıp evine dönüyor.

Öyle insanlar var ki gün doğmadan işinin başına geçiyor. Kimse görsün diye değil, yaptığı işi kendine yakıştırdığı için çalışıyor. Çünkü bilir ki işini hakkıyla yapmak da memlekete hizmettir.

Her şeyi devletten, belediyeden, hükümetten beklemek kolaydır. Zor olan ise aynaya bakıp, "Ben bu memleket için bugün ne yaptım?" diyebilmektir.

Bir sokağın temizliği belediyeyle başlar ama vatandaşın vicdanıyla tamamlanır. Herkes kendi kapısının önünü süpürse, birçok sokağın çöp beklemeye ihtiyacı kalmaz.

Piknikten kalkarken geride bıraktığın çöpler, aslında tabiatı değil; karakteri kirletir. Gittiğin yeri, bulduğundan daha temiz bırakabiliyorsan, işte o zaman memleket sevgisini konuşmadan göstermiş olursun.

Arabanla giderken yola düşmüş bir taş gördün... "Ben geçtim, benden sonrasını düşünen olur." diyorsan, orada sadece bir taşı değil, vicdanını da yolun ortasında bırakmış olursun. Oysa aracını güvenli bir yerde durdurup o taşı kenara almak, belki de hiç tanımadığın bir ailenin o akşam evine sağ salim ulaşmasına vesile olacaktır.

Memleket; birbirini hiç tanımayan insanların birbirinin yükünü hafifletmesiyle ayakta kalır. Çünkü vatan sevgisi, büyük cümlelerden önce küçük davranışlarda görünür.

Sürekli "Hep bana." diyenler, sonunda kendilerinden başka kimseyi göremezler. Oysa hayatın bereketi paylaşmakta, huzuru ise başkasını da düşünmektedir.

Kendine yapılmasını istemediğin bir davranışı başkasına yapıyorsan, önce insanlığa, sonra memlekete borçlanırsın. Çünkü güçlü devletlerin temelinde sadece büyük projeler değil; güçlü vicdanlar vardır.

Tarafımız belli...

Biz; işini hakkıyla yapanın, ekmeğini alın teriyle kazananın, çevresini kendi evi gibi koruyanın, tanımadığı insanın hakkını da kendi hakkı kadar gözetenin tarafındayız. Çünkü biliyoruz ki memleketi büyüten, önce insanın karakteridir.

Kalem; vicdandan uzaklaşınca kelimeler çoğalır, hakikat azalır. Biz kalemimizi; vatanın, vicdanın ve vefanın yanında tutmaya devam edeceğiz.

Tarafımız; menfaatin değil, hakkın, hakikatin, vatanın ve vicdanın tarafıdır.