Esirgenen Fikirlerin Maliyeti: Enflasyona Ezdirilmeyen Duygular

Her sabah uyandığımızda yeni bir fiyat etiketiyle, döviz kurlarıyla ya da altın fiyatlarının amansız yükselişiyle karşılaşıyoruz. Hepimizin ortak bir derdi var: Paramızı enflasyona ezdirmemek için amansız bir mücadele vermek.

Peki, hiç düşündünüz mü; maddi varlıklarımızı koruma telaşındayken, ruhumuzdaki o paha biçilemez duygu, fikir ve düşünce sermayemizi neden piyasa koşullarına kurban ediyoruz? Paramızı nasıl değerlendireceğimizi, nereye yatıracağımızı gece gündüz hesaplarken; en değerli hislerimizi ve düşüncelerimizi neden birer cimri gibi zihnimizin kuytularında saklıyoruz?

İnsanlardan esirgediğimiz bilgiler, cömertçe sunamadığımız zamanlar ve içimizde tutup bir türlü söyleyemediğimiz güzel duygular... Bunların toplumda açtığı derin yaralar, aslında her ay kapımıza dayanan elektrik, su faturaları gibi gözümüzü korkutmalı. Çünkü manevi borçların faturası geciktiğinde, toplumun ruhu karanlıkta kalıyor.

Belki çok büyük maddi sermayelerimiz, kabarık banka hesaplarımız yok; ama etrafa neşe saçabilecek enerjimiz, umutla kaplı hayallerimiz var. Unutmamak gerekir ki, parayla ölçemediğimiz duygu ve düşüncelerde cimrilik ettikçe, ortak kültürümüzü de yavaş yavaş yoksullaştırıyoruz.

Harcadıkça eksilmeyen, aksine paylaşıldıkça çoğalan ve bulaşan o umut dolu gülümsemenizi iç cebinizde saklamayın. Ruhunuzu cimriliğe mahkûm edip, duygularınızı enflasyona ezdirmeyin.