Herkesin Sığdığı Meydanda, Basına Yer Kalmadı…

## Herkesin Sığdığı Meydanda, Basına Yer Kalmadı…

Bayrak göğe sığdı, kalabalık meydana sığdı; ama **objektifin arkasındaki insanlar yine görünmedi.** Bir meydan düşünün; bayrakların gökyüzüyle yarıştığı, marşların yankılandığı, insanların omuz omuza bayramı yaşadığı… Ve o meydanda, görevini yapmaya çalışan basının kendine yer bulamadığı bir gün.
*
Bayram meydanları coşkunun, birlikteliğin ve özgürlüğün adresi olmalıydı. Ama bazıları için o kalabalığın içinde yer bulmak bile mümkün olmadı. **Koca meydanlara binler sığdı da, halkın sesi olmaya çalışan basın bir türlü sığdırılamadı.**
*
Kadeş Barış Meydanı’na 1 yaşından 90 yaşına kadar herkes sığdı… Mehteran Takımı sığdı, sporcuların minderleri sığdı. Kadın, erkek, çoluk çocuk, protokol, izleyiciler, öğrenciler… **Herkes oradaydı.**
*
Erkenden gittik. Meydan dolsun, coşku artsın istedik. Biz de o kalabalığın bir parçası olabilirdik. Ama oradaydık; **görevimiz için, işimizi yapmak için…**
*
Ne var ki **“BASIN”**, her köşeden itilip kakıldı, her noktadan uzaklaştırıldı.
*
**“Kızım, güreşten sen ne anlarsın? Çekil de biz izleyelim.”** diyen amcamın yaşına saygımdan sustum, başka bir köşeye geçtim. Ama orada da sığamadık.
*
Ellerde bayraklar dalgalandı, gökyüzü al bayrakla süslendi. 19 Mayıs Atatürk’ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı’nda bizim tek isteğimiz; **o ay yıldızlı coşkuyu kadraja sığdırabilmekti.** Küçücük bir tebessüm, küçük bir anlayış görmekti.
*
Ama bugün mutluluğun yerini hayal kırıklığı aldı. **Koca meydanlarda yer bulamamanın burukluğu kaldı içimizde.**
*
Yere sığmayan **“BASIN”** göğe sığar mıydı?
*
Ağaç yoktu, bina yoktu… Koskoca boş meydana bile sığamadık. **“Bulutlara mı çıksaydık?”** diye söylendik bir an.
*
Belki bulutlar bile kabul etmezdi bizi; sırtımızdaki ağır çantaları, kameraları, tripodları, mikrofonları…
*
**“Sizin yükünüz ağır”** derdi belki de.
*
Sonsuz maviliğe bile sığamamak… **İşte bu da başka bir bayramın içimize bıraktığı yara...**