İNSAN, KIYMET BİLMEKLE İNSANDIR

Doğanın, tabiatın, çevrenin, tarihi eserlerin, ağaçların ve geçmişten bugüne emanet bırakılan değerlerin kıymetini bilmeyen; onları korumak yerine bozmayı, yapısını değiştirmeyi, kirletmeyi ve yok etmeyi marifet sanan biri, gerçekten insan kıymeti bilir mi?

Elindeki çöpü neresi olursa olsun yere atan, arkasında kir, pislik ve umursamazlık bırakan biri; çiçeğin, böceğin, kuşun, hayvanın, ağacın ve tabiatın kıymetini bilir mi?

Vatanını sevmeyen, bayrağına baktığında yüreğinde en küçük bir heyecan hissetmeyen; onu sadece bir bez parçası olarak gören, dalgalanışında huzur bulamayan biri insan kıymeti bilir mi?

Yağmur yağdığında toprağın kokusunu içine çekip, "Elhamdülillah, Rabbimin rahmeti yeniden yeryüzüne indi." diyemeyen; her nimeti sıradan gören biri insan kıymeti bilir mi?

Bir yaşlıyı, bir yetimi, bir garibi, bir hastayı, yardıma muhtaç birini görüp de el uzatmayan; "Bana ne?" diyerek yoluna devam eden biri insan kıymeti bilir mi?

Bu ülke, bu vatan, bu bayrak ve bu ezan uğruna canını feda eden aziz şehitleri rahmetle anmayan, "Allah onlardan razı olsun." demeyen; bu ülkenin ve bu vatanın bütün nimetlerinden faydalanıp bir de geçmişine küfreden, bu ülkeyi kuran, bu millete isim veren, ömrünü, mücadelesini ve bütün varlığını bu vatan için ortaya koyanlara saygı duymayan, hatta hakaret edecek kadar şerefsizleşen biri insan kıymeti bilir mi?

Dinini öğrenmeyen, inancını yaşamayan, ahlakını kaybeden, vicdanını susturan biri insan kıymeti bilir mi?

Çünkü din; sadece ibadet etmek değil, kul hakkını gözetmek, merhamet etmek, emanete sahip çıkmak ve güzel ahlak sahibi olmaktır.

Anne ve babasına sevgi, saygı ve şefkat göstermeyen; onların duasını hafife alan biri insan kıymeti bilir mi?

"Eline, beline, diline sahip ol." nasihatini hayatına rehber edinemeyen; öfkesini, nefsini ve dilini kontrol edemeyen biri insan kıymeti bilir mi?

İçinde, dışında ve düşüncesinde sürekli kötülük taşıyan; aklını, fikrini ve bilgisini hayır yerine şerre kullanan; yıkmayı yapmaktan, kirletmeyi temizlemekten daha değerli gören biri insan kıymeti bilir mi?

Çünkü insan, önce baktığı şeye değer verir; sonra dokunduğu şeye...

Kıymet bilmeyen el, sonunda tuttuğunu da kaybeder.

Kur'an-ı Kerim'de Rabbimiz şöyle buyurur:

"Şüphesiz Allah size emanetleri ehline vermenizi emreder..."

İşte bu yüzden bu dünya bize miras değil, emanettir.

Vatan emanettir.

Bayrak emanettir.

Ezan emanettir.

Doğa emanettir.

Su emanettir.

Ağaç emanettir.

Tarih emanettir.

Geçmiş emanettir.

Anne ve baba emanettir.

İnsan emanettir.

Emanete sahip çıkmayanın insanlığa sahip çıkması beklenemez.

Kıymet bilmeyen, zamanla kıymetsizleşir.

Çünkü insanın gerçek değeri; sahip olduklarıyla değil, sahip çıktıklarıyla ölçülür.

Unutmayalım ki;

Bir milleti ayakta tutan sadece yolları, köprüleri ve binaları değildir. Onu ayakta tutan; inancı, ahlakı, vicdanı, tarihi, kültürü ve değerlerine gösterdiği saygıdır.

İnsan; toprağa, ağaca, suya, hayvana, anne ve babasına, yaşlısına, yetimine, tarihine, bayrağına, vatanına ve Rabbinin emanet ettiği her değere gösterdiği hürmet kadar insandır.

Çünkü kıymet bilmeyen önce vicdanını, sonra insanlığını kaybeder.

Ve unutulmamalıdır ki;

İnsanı insan yapan; makamı, parası, şöhreti veya görünüşü değildir. İnsanı insan yapan, Allah'ın verdiği emanetlere gösterdiği hürmettir.

Gerçek medeniyet; inşa etmekle başlar, korumakla büyür, kıymet bilmekle nesilden nesile yaşar.

İnsan; toprağa, bayrağa, ağaca, anne ve babasına, emanete ve Rabbine gösterdiği hürmet kadar insandır.