KIZILAY ÇAMKORU GENÇLİK KAMPI
cumha.com.tr, CUMHA Cumhur Haber Ajansı abonesi olan tarafsız bir haber platformudur. Köşe yazıları bölümünde yayımlanan içerikler, yazarların şahsi görüş ve değerlendirmelerinden oluşur. Platform, her görüşten yazara alan açan çok sesli yayın anlayışıyla farklı fikirlerin özgürce ifade edildiği tarafsız bir yayın zemini sunar.
Mezun olacağımız yıl olan 1968 de üç ilkokulun bir ortaokulun bulunduğu ilçemizden iki ilkokuldan birer ortaokuldan da bir kişi kampa için seçilmiş ve sözkonusu kampa okullar tatil olunca gitmiştik
Seçim yapılırken kontenjan dahilinde dersleri iyi olan ve tatil yapma imkanı olmayan öğrenciler seçiliyordu
Kamp Çamkoru’da ana yoldan içerde ormanlık bölgedeydi Kızılay Gençlik Kampı idi bize kamp çantası ve içinde de kamp süresince lazım olacak iç çamaşırı vb.lazım olacak eşyalar da devlet tarafından verilmişti
Kampa vardığımızda diğer il ve ilçelerden arkadaşlar ve öğretmenler ile buluştuk ve günlük faaliyetlerimiz ise şu şekildeydi bizi koğuşlarımıza dağıtmışlardı koğuşlarımızda sabah kalkınca önce mıntıka temizliği yapar daha sonra topladığımız kozalaklarla koğuşlarımızın önünde bulunan alana özlü sözler yazardık daha sonra da öğretmenlerimiz dolaşır hangi koğuş daha iyi temizlik yapmış güzel söz yazmışsa o koğuşdakiler birinci olurdu.
Daha sonra guruplara ayrılır herkes kabiliyetine göre faaliyetlere katılırdı ben resim gurubundaydım ormanlık bölgede mevcut masalara gurup gurup ayrılır resim yapardık diğer ilkokuldan katılan arkadaşım çok güzel şiirler yazardı hele yazdığı o kızılay şiirlerini herkes ilgiyle dinlerdi .
Üç öğün yemek dışında ikindi vakti kampananın çalmasını dört gözle beklerdik hemen sıraya girer verilen ekmek arası beyaz peynir ve domatesi büyük bir iştahla yerdik.
**Unutamadığım ilginç olaylardan biri bir gün iki arkadaşımızın yapılan yoklamada yok olduğu görüldü ve de eksiklikleri kesinleşince hep birlikte öğretmenlerimizin nezaretinde guruplara ayrılarak ormanda kayıp arkadaşlarımızı aramaya koyulduk tabi bulamadık ertesi gün olduğunda sözkonusu iki kafadar arkadaşımızın elele vererek kamptan firar edip evlerine gittiklerini öğrendik evleri bölgeye yakınmış bugünkü gibi cep telefonu ve GPS cihazlarının olmadığı bir dönemde olayın vehametini anlamak zor olmasa gerek .**50 yıl sonra kampa katılan arkadaşlarımızdan birini sosyal medya aracılığı ile buldum konuştuğumuzda da bu olayı o da hatırladığını söylemişti
Kamp bittiğinde son akşam kamp ateşi yakılarak etrafında toplanıp şarkılar türküler söyleyerek kampa veda ettik bizden sonra da ortaokul öğrencileri kampa geldi ve kampı onlara devrederek evlerimize döndük.
50 yıl sonra kampa başka ilden gelen arkadaşlarımızdan biri ki yukarda bahsettim ile öğretmenlerimizden birini de buldum çok memnun oldu ve çok şaşırdı nasıl buldum diye ben kamptan ayrılmadan önce gerek arkadaşların gerek hocalarımızın isim ve adreslerini almış bir kağıda yazmıştım o kağıdı saklamıştım ve hala da bendedir ve kaydettiğim isimlerden internette sorgulayarak bulmuştum.
…. Ve tam 52 yıl sonra o kampa uğradım çocuklarım ve torunlarımla birlikte koğuşlar yemekhane vb. herşey aynı bir tek çam ağaçları çok büyümüştü biz kampta iken uçsuz bucaksız ormanı görebilirken şimdi gökyüzünü görmekte bile zorlanılıyordu
Ve boş kubbede hoş bir seda baki kalmıştı o kamptan sadece.
