Küskün Ve Kabuğa Çekilişlerin Sorumluluk Bilinci

Bu zamanda belirli bir bilgi ve tecrübe edinmiş hayatlara baktığımızda derin bir küskünlük içerisinde görüyoruz; bilgilerini, tecrübelerini, kazanımlarını, deneyimlerini, yapılması ve yapılmaması gerekenleri çevresine anlatmaz olmuşlar.

"Kabuğuna çekilmiş, ölümü bekliyor" deseniz, belki de aklının ucundan bile geçirmiyordur; oysa hayattan elini eteğini çekmiş vaziyette. Peki ya sorun ne? Bakana kızmış, vekile kızmış, belediye başkanına kızmış, STK, vakıf, dernek, cemaat, kısaca içinde bulunduğu topluma kızmış; velhasılıkelam muhtara, komşusuna veya akrabalarına kırılmış.

"Eee, her şey bozulmuşmuş da artık hiçbir şey fayda etmiyormuş da, o yüzden bir şey yazmaya, konuşmaya veya çaba göstermeye gerek yokmuş." Tek cümle iman kurtarma cümlesi: "Ancak imanımızı kurtarırız, başka bir şey yapamayız, devir çok bozuk" diyorlar.

Sorsan; elhamdülillah Müslüman, hem de mümin! Maşallah, ne güzel.

Peki, Müslüman veya müminler kendilerine hangi kitabı ve hangi öncüleri örnek alır da yaşantısı bu şekilde olur?

Peygamberler, inanç ve ahlak olarak bozuk, çürümüş ve yozlaşmış toplulukları düzeltmek için kavimlerine gönderilmediler mi? Toplumun ihyası için çalışmadılar mı?

Peki ey insan, sen kimi örnek alıyorsun da "toplum bozuk" olduğu için her şeyden vazgeçip sefanı sürüyorsun? Kendince kendini bozuk toplumdan soyutluyorsun; hangi haklı zeminin var ki böyle davranıyorsun? Bu olsa olsa yenilgiyi kabul etmiş, yapması gerekenleri yapmaktan kaçınan, Allah'ın "Kalk ve uyar!" ayetlerini görmemezlikten gelen köhne, nefsine yenik düşmüş birinin yapacağı bir harekettir ancak. Hem de bunu yapanlar bir de çıkıp kendilerini "Ahlakta ve inançta toplumun en iyileriyiz" diyerek üstün görüyorlar.

"İçinizden hayra çağıran, iyiliği emreden ve kötülükten men eden bir topluluk bulunsun. İşte kurtuluşa erenler onlardır."

Âl-i İmrân Suresi: 104. Ayet