MECİTÖZÜ... SADECE BİR İLÇE DEĞİL, VEFANIN YAŞADIĞI BİR YURTTUR

Bazı şehirler vardır; yolları hatırlanır.

Bazı ilçeler vardır; insanı unutulmaz.

İşte Mecitözü de böyledir.

Çorum'un köklü ilçelerinden biri olan Mecitözü, yüzyıllardır Anadolu'nun kültürünü, emeğini ve insanlığını yaşatan müstesna yerlerden biridir. Tarihi çok eski dönemlere uzanan bu güzel ilçe, nice medeniyetlere ev sahipliği yapmış; Cumhuriyet'le birlikte de çalışkanlığı, üretkenliği ve insanıyla adından söz ettirmeye devam etmiştir.

Ama Mecitözü'nü asıl değerli yapan ne taşıdır ne toprağı...

Onu değerli yapan insanıdır.

Mecitözü'nün köyleri, yalnızca yerleşim yerleri değildir. Her biri; paylaşmanın, komşuluğun, büyüğe saygının, küçüğe sevginin yaşadığı birer aile ocağı gibidir.

Burada bir düğün olduğunda sadece bir ev değil, adeta bütün köy sevinir.

Bayram sabahlarında kapılar kilitli kalmaz; gönüller açılır.

Sofralar paylaşılır, çocukların neşesi sokaklara taşar.

Ve ne mutlu ki bu güzel geleneklerin izleri bugün de pek çok ailede yaşamaya devam etmektedir.

Mecitözü insanının en güzel taraflarından biri de birbirini unutmamasıdır.

Yıllar önce başka şehirlere göç eden hemşehrilerimiz bile nerede bir Mecitözülü görse, yabancılık hissetmez.

Birbirine sahip çıkar.

İş arayana iş bulmaya çalışır.

Darda olana el uzatır.

Bir başarı olduğunda birlikte gururlanır.

Çünkü onlar bilir ki hemşehrilik, aynı nüfus kâğıdını taşımak değil; aynı gönlü taşımaktır.

Mecitözü'nün köylerinde büyüyenler çok iyi bilir...

Komşuda bir acı varsa televizyonun sesi açılmaz.

Hatta çoğu evde televizyon hiç açılmaz.

Çünkü yas sadece bir ailenin değil, bütün mahallenindir.

Acıyı paylaşmak da, sevinci paylaşmak kadar kıymetlidir.

İşte bu incelik, Anadolu irfanının en güzel miraslarından biridir.

Bugün teknoloji değişti...

Evler değişti...

Hayat değişti...

Ama Mecitözü'nün birçok köyünde hâlâ insanı insan yapan değerler yaşamaya devam ediyor.

Belki de bu yüzden Mecitözü denince akla önce insanlar gelir.

Çünkü orada vefa hâlâ unutulmamıştır.

Saygı hâlâ ayaktadır.

Yardımlaşma hâlâ bir görev değil, gönül işidir.

Allah bu güzel ilçemizin birlik ve beraberliğini daim eylesin.

Köylerimizin bereketini eksik etmesin.

Birbirine sahip çıkan insanlarımızı çoğaltsın.

Çünkü bir memleketi ayakta tutan sadece yolları, binaları ve meydanları değildir.

Asıl ayakta tutan; birbirinin derdiyle dertlenen güzel insanlarıdır.

Kalem; vicdandan uzaklaşınca kelimeler çoğalır, hakikat azalır. Biz kalemimizi; vatanın, vicdanın ve vefanın yanında tutmaya devam edeceğiz.