TARAFIMIZ BELLİ

Hayatım boyunca değiştiğini görmediğim iki kural var:

Kötü niyetli olan, önce suçlu arar. İyi niyetli olan ise önce çözüm...

Çünkü niyet, insanın diline değil; meseleye yaklaşışına yansır.

Bugün en çok ihtiyaç duyduğumuz şey de budur. Birbirimizi eksiltmenin değil, birbirimizi çoğaltmanın derdine düşmek...

Vatan dediğimiz şey, yalnızca sınırlarla çizilmiş bir harita değildir. O haritanın her köşesine bırakılmış alın teridir, duadır, şehit kanıdır, anaların sessiz bekleyişidir, çocukların güvenle uyuyabildiği gecedir.

Bayrak ise sadece rüzgârla dalgalanan bir kumaş değildir. O, milletin omuzlarında taşınan bir emanettir. Direğe çekilmeden önce vicdanlara asılır; orada yere düşmeyen bayrak, gökyüzünde de hep yüksekte kalır.

Vatanını sevmek, nutuk atmak değildir.

Her sabah "Bugün ülkem için hangi iyiliği çoğaltabilirim?" diye kendine sorabilmektir.

Bir öğrencinin daha iyi yetişmesi için emek vermek...

Bir ağacı geleceğe bırakmak...

Kul hakkından uzak durmak...

İşini hakkıyla yapmak...

Vergisini dürüstçe ödemek...

Sokağı temiz bırakmak...

Bir yetimin başını okşamak...

İnsan yetiştirmek...

Bunların her biri sessizce yazılmış bir vatan şiiridir.

Çünkü vatan, yalnızca gerektiğinde uğruna can verilen yer değildir; her gün biraz daha güzelleştirmek için ömür verilen yerdir.

Millet sevgisi de kalabalıkları sevmek değildir.

Hiç tanımadığın bir insanın huzurunu kendi huzurun kadar önemseyebilmektir.

"Ben rahat edeyim." demek yerine, "Biz daha güçlü olalım." diyebilmektir.

Millet olmayı sağlayan aynı soy değil, aynı sorumluluğu omuzlayabilmektir.

Bugün herkes devletten bir şey bekliyor.

Oysa asıl soru şudur:

Devlet, benim hangi gayretimle biraz daha güçlenecek?

İşte bu soruyu kendine samimiyetle soran herkes, cevabı bulmasa bile doğru yoldadır.

Çünkü vatan sevgisi önce insanın kendi vicdanında başlar.

Devlet, sadece kurumlarla ayakta durmaz; kendini bu toprağa emanet bilen insanların omuzlarında yükselir.

Saygı ise bütün değerlerin anahtarıdır.

Bayrağına saygı duymayan, emeğe de saygı duymaz.

Vatanına saygı duymayan, geleceğe de sahip çıkamaz.

İnsana saygısı olmayanın, hiçbir sevgisi uzun ömürlü olmaz.

Bu yüzden bizim tarafımız hiç değişmedi.

Biz; ayrıştıranların değil birleştirenlerin yanındayız.

Umutsuzluk dağıtanların değil umut ekenlerin yanındayız.

Kırmayı marifet sayanların değil onarmayı görev bilenlerin yanındayız.

Ve her şeyden önce;

Vatanını omzunda yük değil, yüreğinde emanet bilenlerin yanındayız.

Çünkü biliyoruz ki...

Bir ülkeyi en çok düşman değil, "Bana ne?" diyenler yorar.

Bir milleti en çok yokluk değil, sorumluluğunu unutanlar zayıflatır.

Ama bir tek insan bile, "Ben bu vatana nasıl faydalı olabilirim?" diye düşünmeye başladığında, işte o gün bir ülkenin yarınları yeniden filizlenmeye başlar.

Tarafımız dün de buydu, bugün de budur, yarın da değişmeyecektir:

VATAN... BAYRAK... MİLLET... SEVGİ... SAYGI...

Çünkü bunlar bir slogan değil; ömür boyunca omuzlanacak bir karakter meselesidir.

Kalem; vicdandan uzaklaşınca kelimeler çoğalır, hakikat azalır. Biz kalemimizi; vatanın, vicdanın ve vefanın yanında tutmaya devam edeceğiz.

Tarafımız; menfaatin değil, hakikatin, vatanın, milletin ve vicdanın tarafıdır.