BAHAR YENİDEN GELİR AMA ÖMÜR GERİ DÖNMEZ
cumha.com.tr, CUMHA Cumhur Haber Ajansı abonesi olan tarafsız bir haber platformudur. Köşe yazıları bölümünde yayımlanan içerikler, yazarların şahsi görüş ve değerlendirmelerinden oluşur. Platform, her görüşten yazara alan açan çok sesli yayın anlayışıyla farklı fikirlerin özgürce ifade edildiği tarafsız bir yayın zemini sunar.
Bir gün dönüp bakınca soracağız kendimize: Ne zaman bitti bu ömür?
Kapat gözlerini, kötülüklere tıka kulaklarını. Yılların izleri yüzünde çizgilere dönüşmüşse bırak artsın. Yaşadığın düzeni değiştiremiyorsan, gücün yetmiyorsa ve elinden geleni yaptıysan bırak, her şey olacağına varsın.
Bazen her şeyi bırakmak, çabalamamak ve bir köşeye çekilip olup biteni izlemek gerekir. Çünkü insanın gücünün tükendiği yerde zaman devreye girer. Her yaranın, her kırgınlığın, her kaygının ilacı belki de biraz zamandır.
Tasalanma boş yere. Elinde sonunda her şey olacağına varır. Misafir olduğun şu dünyada neye bu kadar çaba, neye bu kadar telaş?
Çık artık grilikten, gör renkleri.
Yazın başaktaki sarısını gör. Güneşin altında olgunlaşan tanelerin sessizce hayatı anlattığını fark et.
Kışın kardaki aklığı seyret. Her yer bembeyaz olduğunda dünyanın bütün gürültüsünün bir anlığına sustuğunu hisset.
Bahar geldiğinde çiçek tarlalarının alını, morunu, sarısını gör.
Hayatın yeniden başladığını, toprağın her yıl aynı döngüyü sabırla sürdürdüğünü hatırla.
Sonra güz gelir.
NE ÇABUK GEÇTİĞİNİ ANLAMADIĞIMIZ ÖMRÜN SONBAHARINI...
Yaprakların birer birer dökülüşü gibi bazı şeylerin de hayatımızdan sessizce ayrılışıdır güz. Bir veda, bir ayrılık, derin bir uykunun başlangıcıdır belki. Ömrün bitişine doğru yürürken geriye dönüp baktığımızda,
-“Ne Zaman Bitti Bu Ömür?” diye sorarız kendimize.
Peki Yeniden Bahara, Kışa, Yaza Dönsek…
Yeniden başlama şansımız olsa, yine aynı kaygı ve tasalarla mı geçirirdik günlerimizi?
Yine kendimizi tüketir, değiştiremeyeceğimiz şeylerin peşinde ömrümüzü heba eder miydik?
Belki de hayatın en büyük yanılgısı, elimizde olmayanı değiştirmeye çalışırken elimizde olan zamanı tüketmektir.
Oysa hayat, bütün mevsimleriyle geçip gidiyor.
Bahar geliyor, yaz bitiyor, güz kapıyı çalıyor, ardından kış sessizce yerini alıyor. Biz farkına varmadan bir mevsim daha, bir yıl daha, bir ömür daha geçiyor.
Bu yüzden bazen durmak gerek.
Her şeyi düzeltmeye çalışmadan, herkesi anlamaya uğraşmadan, bütün kötülükleri sırtımıza yüklemeden biraz nefes almak gerek.
Çünkü bazı şeyler gerçekten de bizim elimizde değildir.
Ve bazen yapılabilecek en güzel şey, elinden geleni yaptıktan sonra geriye çekilip hayatın kendi yolunu bulmasına izin vermektir.
Kapat gözlerini.
Tıka kulaklarını.
Biraz sus.
Biraz bekle.
Çünkü ömür sandığımızdan kısa
Ve kendine şunu hatırlat:
Her şey, er ya da geç, olacağına varır.
