BAZI İNSANLAR ÖDÜL ALMAZ, EMEKLERİNE ŞAHİTLİK EDİLİR

Bir insanın zenginliği, sahip olduğu makamlarla mı ölçülür; yoksa dokunduğu hayatlarla mı?

Haymana’da düzenlenen BY Akademi Lansman Programı ve Yılın Enleri Ödül Töreni, bu sorunun cevabını adeta haykırdı.

O gece sahnede sadece ödüller verilmedi.

Yılların emeği alkışlandı.

Fedakârlık ayağa kalktı.

Vefa, unutulmadığını gösterdi.

Kalabalığın arasında birçok isim vardı. Bürokratlar, siyasetçiler, eğitimciler, sivil toplum temsilcileri, kanaat önderleri ve ancak gecenin ilerleyen saatlerinde salonda esen rüzgârın adı değişti.

Bu, “Enver Yurtdaş rüzgârıydı.”

Çünkü bazı insanlar vardır ki görevlerini yaparlar ve unutulurlar. Bazıları ise görevlerinin ötesine geçer, insan yetiştirir, iz bırakır ve yaşadıkları şehrin hafızasına dönüşür.

Eğitimci-yazar Enver Yurtdaş, yıllardır Haymana’nın çocuklarına, gençlerine ve kültürel hayatına sessiz sedasız emek veren isimlerden biri oldu. Gösterişten uzak durdu. Alkış peşinde koşmadı. Ancak insan yetiştirmeyi, kalplere dokunmayı ve geride güzel eserler bırakmayı kendisine dava edindi.

Belki de bu yüzden, “Zarif Dokunuşlar” isimli kitabı üzerine gerçekleştirdiği söyleşi, sıradan bir kitap tanıtımının çok ötesine geçti. Çünkü o kitapta insanlar kendilerinden bir parça buldu; kaybetmeye başladığımız nezaketi, inceliği ve insan olmanın zarafetini yeniden hatırladı.

Bugün teknoloji çağında yaşıyoruz. Bilgiye ulaşmak hiç olmadığı kadar kolay. Fakat iyi insan yetiştirmek hâlâ en zor iş…

Bir çocuğun yüreğine umut ekmek.

Bir gencin yolunu aydınlatmak.

Bir topluma değerlerini yeniden hatırlatmak.

İşte gerçek liderlik budur.

Enver Yurtdaş’a verilen “Topluma Katkı ve Liderlik Ödülü”, bir plaketten ibaret değildir. Bu ödül, eğitime adanmış ömrün, sessizce verilen mücadelenin ve insan yetiştirmenin toplum vicdanındaki karşılığıdır.

Çünkü öğretmenlik sadece ders anlatmak değildir.

Yazarlık sadece kitap yazmak değildir.

Liderlik ise sadece makam sahibi olmak değildir.

Asıl mesele, arkanızdan kaç insanın hayır duasını taşıdığınızdır.

Haymana o gece bir kez daha gösterdi ki; şehirleri büyüten beton yapılar değil, gönüllere dokunan insanlardır.

Yıllar sonra o geceden geriye belki fotoğraflar kalmayacak.

Fakat bir gerçeğin hatırası yaşamaya devam edecek:

İnsan ömrü sınırlıdır.

Ama bir insanın yetiştirdiği insanlar, bıraktığı değerler ve yaptığı zarif dokunuşlar ölümsüzdür.

Bazı insanlar ödül almaz.

Onların emeklerine, bir toplum hep birlikte şahitlik eder.

Enver Hocaya başarılar dilerim… Allah’a ısmarladık.