ANA GİBİ ANA, BABA GİBİ BABA OLURSA… EVLAT DA ADAM GİBİ ADAM OLUR.
cumha.com.tr, CUMHA Cumhur Haber Ajansı abonesi olan tarafsız bir haber platformudur. Köşe yazıları bölümünde yayımlanan içerikler, yazarların şahsi görüş ve değerlendirmelerinden oluşur. Platform, her görüşten yazara alan açan çok sesli yayın anlayışıyla farklı fikirlerin özgürce ifade edildiği tarafsız bir yayın zemini sunar.
Bazen insan öyle bir ana gelir ki…
Yorulur, kırılır, daralır…
İçinden sadece:
“Anne… Baba… Nerdesiniz?”
diye haykırmak geçer…
Çünkü insanın sırtını yasladığı ilk dağ babasıdır.
Kalbinin en güvenli limanı ise annesidir.
Anne ve baba…
Sadece bir evlat büyütmez;
Bir ömür boyunca umut olur, şefkat olur, merhamet olur.
Kendileri aç kalır ama evladını doyurur…
Kendileri üşür ama çocuğunu sıcak tutar…
Kendi hayallerinden vazgeçip çocuklarının geleceğini inşa ederler.
Biz rahat uyuyalım diye uykularından oldular…
Biz adam olalım diye saçlarına ak düştü…
Biz mutlu olalım diye dertlerini içlerine gömdüler…
Rabbim;
Bizleri yetiştirirken döktükleri her ter damlasını sadaka-i cariye eylesin.
Kabirde olan anne ve babalarımıza rahmet,
Hayatta olanlara sağlık, huzur ve uzun ömür nasip etsin.
Peygamber Efendimiz (s.a.v.) buyuruyor:
“Cennet annelerin ayakları altındadır.”
Babanın rızasını almak da evladın en büyük nimetlerinden biridir.
Eskiler ne güzel söylemiş:
“Ana gibi yar, vatan gibi diyar olmaz.”
Çorum Mecitözü’nde büyüklerimizin dediği gibi:
“Baba baba gibi olursa,
Ana ana gibi olursa,
Doğan evlat da onlar gibi olur.”
Çünkü ahlaklı bir evlat;
Önce annesinin duasında,
Sonra babasının alın terinde yetişir.
Saygının olmadığı yerde aile olmaz…
Ailenin olmadığı yerde huzur olmaz…
Vatan sevgisini bilmeyen,
Bayrağın değerini anlayamaz…
Anne babasına hürmet etmeyen ise,
İnsana da merhamet edemez.
Bugün ayakta durabiliyorsak;
Bir annenin duası,
Bir babanın fedakârlığı sayesindedir.
Anne ve babayı yılda bir gün hatırlamak yetmez…
Çünkü onların hakkı ne bir güne,
Ne de bir ömre sığar.
Ve şunu da unutmayın:
İnsan annesiyle güçlüdür,
Babasıyla güvendedir.
Anne baba yoksa…
İnsan kalabalığın içinde bile kendini yetim hisseder.
Bazen insan ne kadar güçlü görünse de,
İçinden hâlâ:
“Anne… Baba…”
diye seslenmek gelir…
Ama bazı yoklukların dönüşü yoktur…
Bazı sesler bir daha duyulmaz…
İşte insan o zaman anlar;
Dünyadaki en büyük servetin anne ve baba olduğunu…
Önce “çocuklarım” deyip kendinden vazgeçen,
Evladı için gecesini gündüzüne katan,
Ahlaklı, vicdanlı, vatanını ve bayrağını seven nesiller yetiştirmeye çalışan,
Yüreğinde merhamet taşıyan tüm anneleri saygıyla selamlıyor ve kutluyorum.
Ve son sözüm de şudur:
Hiç boşuna uğraşmayın…
Ana sütüyle adam olmayan,
İnek sütüyle hiçbir şey olamaz…
Çünkü insanın mayası önce evinde yoğrulur.
