AYIKLA PİRİNCİN BULGURUNU!
cumha.com.tr, tamamen tarafsız ve bağımsız bir haber platformudur. Köşe yazıları bölümünde yayımlanan içerikler, yazarların şahsi görüş ve değerlendirmelerinden oluşur. Platform, her görüşten yazara alan açan çok sesli yayın anlayışıyla farklı fikirlerin özgürce ifade edildiği tarafsız bir yayın zemini sunar.
Hepimiz “Ayıkla pirincin taşını” sözünü duymuşuzdur. Peki, “Ayıkla pirincin bulgurunu” diye bir söz işittiniz mi?
Sıkı durun o zaman.
Teğmen rütbesiyle Kıbrıs’ta görev yapıyordum. Nöbetçi amiriydim. Bir gece mutfak çavuşu kapımı çaldı.
“Komutanım, arkadaşlar mutfakta çalışırken ertesi günün yemeği için hazırlanan pirinç ve bulgur çuvallarını birbirine karıştırmışlar. Ne emredersiniz?”
Meğer patates soyarken şakalaşmışlar, işi biraz ileri götürüp pirinçle bulguru birbirine katmışlardı.
Ya yemek listesini değiştirip bulgurlu pirinç pilavı yapacak yeni bir yemek tarifi kazandıracaktık mutfak kültürümüze
Ya da
Evet yemek listesi aynen uygulanacaktı
Hiç düşünmeden:
“Ayıklayın!” dedim.
Çavuş önce şaşırdı ama hemen toparlandı:
“Emredersiniz komutanım!” deyip çıktı.
Sabaha karşı geldi, pirinçle bulgurun ayıklandığını tekmil etti.
O sırada Türkiye’den Kıbrıs’a birkaç günlüğüne ziyaretime gelen, sonradan kaybettiğimiz rahmetli bir akrabam ve arkadaşım da yanımdaydı. Benim bu emrimi şaka sanmış. Çavuş gelip tekmil verince işin ciddiyetini o da anladı.
Ne de olsa askerlikte emir demiri keserdi.
Ama bizim orduda sadece demiri mi keserdi? Gerektiğinde pirincin içindeki bulgurları bile ayıklatırdı!
Madem mutfaktan söz açıldı, bir anımı daha anlatayım.
Harp Okulu kampındayız. Mıntıka temizliğinden patates soymaya kadar, kıtada askerin yaptığı hemen her işi biz de yapıyoruz.
Yine mutfaktayız, patates soyuyoruz. Bir baktık, lambalar pırpır ediyor; yanıyor, sönüyor. Dışarıda da kuvvetli bir rüzgâr var.
Mutfak sorumlusu askere sorduk:
“Asker , bu lambalar neden göz kırpıyor?”
Asker hiç düşünmeden dışarıyı işaret etti:
“Komutanım, rüzgârdan!”
Haklıydı kendince! Rüzgâr estikçe lambalar da ona ayak uyduruyordu!
İşte bizim askerimizin pratik zekâsı böyleydi. Bazen bir soruya öyle cevaplar verirdi ki insan ne diyeceğini şaşırırdı.
Ama gelin görün ki bu pratik zekâ, pirinçle bulgurun birbirinden ayıklanmasına engel olamamıştı !
Gel de ayıkla şimdi pirincin bulgurunu
