ARSIZIN YERİNE, ARLI UTANDI!
cumha.com.tr, tamamen tarafsız ve bağımsız bir haber platformudur. Köşe yazıları bölümünde yayımlanan içerikler, yazarların şahsi görüş ve değerlendirmelerinden oluşur. Platform, her görüşten yazara alan açan çok sesli yayın anlayışıyla farklı fikirlerin özgürce ifade edildiği tarafsız bir yayın zemini sunar.
Hayat ne garip bir imtihan… Pişkinliğiyle insanı hayrete düşüren, her defasında sınırları biraz daha zorlayan kimselerle karşılaşıyoruz. “Daha ne kadar ileri gidebilirler?” dediğimiz her hadisenin ardından, bir yenisine şahit oluyoruz.
Asıl hazin olan, hiç yakıştırılmayan insanların ardına gizlendikleri maskelerin bir gün düşmesi. Öyle şeyler yaşanıyor ki anlatmaya lisan, anlamaya akıl yetmiyor. Üstelik bütün bunları yaparken yüzünüze hiçbir mahcubiyet duymadan bakabiliyorlar. Sorana anlatmaya dahi utanılıyor; arsızın yerine ar sahibi hicap duyuyor.
Gazetecilik hayatı, bazı hâllere göz yummayı, bazı karakterleri kendi gerçekliğiyle baş başa bırakmayı da öğretiyor. Lakin edep, ahlak ve karakterden taviz vermek başka, merhametin istismarına müsaade etmek başkadır.
Kimsenin hakkına el uzatmamış, emeğini gasp etmemiş, malında mülkünde gözü olmamış bir insana yöneltilen “Sen bu yola nasıl düştün?” suali, bazen soranın zihniyetini, muhatabının hayatından çok daha fazla ele verir.
İnsanın geçmişini, mücadelesini ve vakarını tek bir cümleyle sorgulamak ne büyük bir hadsizliktir. Oysa bazı sualler vardır ki cevap beklemekten ziyade, sahibinin kendi vicdanında bir muhasebe yapmasını gerektirir. Herkesin bir hayat hikâyesi, her sözün bir ağırlığı, her insanın da muhafaza edilmesi gereken bir haysiyeti vardır.
İnsanı asıl yıkan, yaşadığı haksızlık kadar, hiç hak etmediği bir muamelenin karşısında bırakılmasıdır. Meğer insan böyle kırıla kırıla eksiliyormuş. Bir vakit geliyor, ne anlatmaya mecali ne de kendini izah etmeye hevesi kalıyor.
Ne hazindir ki arsızın yüzü kızarmıyor, ar sahibinin yüreği kanıyor. İnsan karakterinden değil, insanlara duyduğu güvenden kaybediyor.
Zira bir insanın yolunu sorgulamak kolaydır; asıl mesele, o yola bakarken kendi duruşunu, vicdanını ve geçmişini de hesaba katabilmektir. Edep, evvela insanın kendi aynasında aranmalıdır.
Hiç kimse, kendi işlemediği bir ayıbın utancını taşımak ve sırf başkalarının tavrı yüzünden “Sen bu yola nasıl düştün?” sualine muhatap olmak zorunda bırakılmamalıdır. Hele ki bu mahcubiyet, insanın kıymet verdiği, kendisinden böyle bir hâli asla beklemediği kimselerden geliyorsa…
İşte o vakit kırgınlık, sıradan bir incinmişlik olmaktan çıkar; güvenin, vefanın ve hürmetin enkazına dönüşür.
En acısı da şudur: Ayıbı işleyen başını dik tutarken, o ayıpla hiçbir ilgisi olmayanın başını öne eğmesidir. Arsızlık bu kadar pervasız, vefa bu kadar sahipsiz, ar duygusu bu kadar yalnız kalmamalı!
Sevildiğimizden emin değiliz
Sevdikleriniz için hoş kalın …
