NEREDE BİR HEMŞEHRİ VARSA, ORADA MEMLEKET VARDIR

İnsan bazen bir selamla, bazen bir telefonla, bazen de hiç beklemediği bir yerde karşılaştığı hemşehrisiyle geçmişe döner. Çocukluğunun geçtiği sokakları, köyünün insanlarını, ilçesinin hatıralarını yeniden yaşar.

Çünkü insan doğduğu topraklardan uzaklaşsa da o toprakların sevgisini yüreğinden kolay kolay çıkaramaz.

Bizim için Kayı Köyü yalnızca doğduğumuz yer, Mecitözü yalnızca büyüdüğümüz ilçe, Çorum yalnızca nüfus cüzdanımızda yazan memleket değildir. Oralarda çocukluğumuz, gençliğimiz, dostluklarımız, alın terimiz ve unutamadığımız nice hatıralarımız vardır.

Bugün nerede bir Kayılı, nerede bir Mecitözülü görsek içimiz ısınır. Bir de memleketi için çalışan, hemşehrilerini unutmayan, insanlara faydalı olmaya gayret eden birini gördük mü sevincimiz daha da artar.

Geçtiğimiz günlerde yine bunları düşündüm.

Mecitözülüler Derneği (MEC-DER) Başkanı Kemal Tepe’yi sosyal medya üzerinden takip ediyorum. Paylaşımları sayesinde Mecitözü'müzden, köylerimizden ve Çorum'umuzdan haberler alıyorum.

Kim vefat etmiş, kim düğün yapmış, kim memleketine gelmiş, kim başka şehirlerde iş kurmuş, hangi hemşehrimiz nerede esnaflık yapıyor, kim hangi güzel çalışmaya imza atmış...

Bazen bir paylaşım sayesinde yıllardır görmediğimiz bir tanıdığımızdan haberimiz oluyor. Bazen bir acıyı öğrenip dua ediyor, bazen bir mutluluğa ortak oluyoruz.

Bunlar küçük işler gibi görülebilir. Oysa bana göre çok kıymetlidir.

Çünkü memleket sevgisi yalnızca memlekette yaşamak değildir. Uzakta olanları birbirinden haberdar etmek, insanların arasındaki gönül bağını canlı tutmak da memlekete hizmettir.

Bu vesileyle MEC-DER Başkanı Kemal Tepe'ye hemşehrilerimiz arasındaki iletişime ve dayanışmaya sağladığı katkılarından dolayı teşekkür ediyorum.

Allah gayretini, emeğini ve güzel niyetini daim eylesin.

Bir insanın memleketine yapabileceği en güzel hizmetlerden biri de insanlarını birbirine unutturmamaktır.

Bundan birkaç yıl önce Antalya'da yaşadığım bir hatıra da bugün gibi aklımdadır.

Antalya'da gezerken tesadüfen bir kitapçı dükkânına rastladım. Bir de baktım ki dükkânın sahibi çocukluk arkadaşım, sevdiğim kardeşim Musa Çetin!

İnsan hiç beklemediği bir yerde çocukluk arkadaşını görünce nasıl sevinir, anlatması kolay değil.

Hele Musa'nın bizi gördüğü andaki şaşkınlığı, yüzündeki o samimi gülümseme ve sevinç hâlâ gözümün önündedir.

Sağ olsun, bizi güzelce misafir etti. İlgisini, sevgisini, dostluğunu esirgemedi.

Ama beni asıl mutlu eden yalnızca gördüğümüz misafirperverlik değildi.

Kendi memleketimizden uzakta, başka bir şehirde çocukluk arkadaşımızın işini kurmuş, ekmeğinin peşinde koşuyor olmasıydı.

İnsanın hemşehrisini başarılı, çalışkan ve kendi ayakları üzerinde dururken görmesi gerçekten ayrı bir gurur.

O gün içimden şöyle geçirmiştim:

Keşke gittiğimiz her yerde bir Kayılı, bir Mecitözülü ile karşılaşabilsek.

Çorumluları ayrıca söylemiyorum. Çünkü sağ olsunlar, hemşehrilerimiz Türkiye'nin dört bir yanında, hemen her meslekte, her alanda varlıklarını sürdürüyorlar.

Onlarla gurur duyuyoruz. İnanıyorum ki çalışkanlıklarıyla, dürüstlükleriyle ve memleketlerine bağlılıklarıyla daha nice başarılara imza atacaklardır.

Bir başka vefa borcumuz da Çorum basınının duayen isimlerinden Mehmet Yolyapar'a...

Çorum Haber Gazetesi'nin kurucusu, başyazarı, şirket genel müdürü ve Çorum Gazeteciler Cemiyeti Başkanı Mehmet Yolyapar benim için yalnızca bir gazeteci büyüğümüz değildir.

O, memleketine gönül vermiş, Çorum'un meselelerini kendisine dert edinmiş, mesleğini yalnızca haber yazmak olarak görmemiş kıymetli bir insandır.

Çorum için, insanlık için, vatan, millet ve bayrak için gösterdiği hassasiyetin, ortaya koyduğu emeğin ayrı bir değeri vardır.

Ben de kendisiyle çalışma imkânı bulmuş biri olarak bu emeğin ve memleket sevdasının kıymetini biliyorum.

İnsan bazen yıllar geçtikçe daha iyi anlıyor. Bazı insanlar yalnızca görevlerini yapmazlar; bulundukları şehre, çalıştıkları kuruma ve yetiştirdikleri insanlara da değer katarlar.

Mehmet Yolyapar da benim gönlümde böyle bir yere sahiptir.

Kendisine de buradan sevgi, saygı ve teşekkürlerimi iletiyorum.

Aslında bugün bu üç kıymetli isimden söz ederken anlatmak istediğim çok daha büyük bir mesele var.

Vefa... Dostluk... Hemşehrilik... Ve insanın insana sahip çıkması...

Düşünün...

Hiç tanımadığınız bir şehre gidiyorsunuz. Bir kuruma uğruyorsunuz, bir dükkâna giriyorsunuz veya bir yerde yolunuz kesişiyor.

Bir bakıyorsunuz karşınızdaki insan sizin memleketliniz.

Nerelisin diye soruyor.

Çorumluyum diyorsunuz.

Ben de Mecitözülüyüm diyor.

Belki aynı köyden, belki komşu köyden, belki de aynı mahallenin insanı çıkıyorsunuz.

O andan sonra konuşmanın havası değişiyor.

Bir çay ikram ediliyor.

"Bir ihtiyacın var mı?"

"Yapabileceğimiz bir şey var mı?"

"Memleketten ne haber?"

İşte bazen insanı mutlu etmeye bunlar yetiyor.

Ne büyük makamlar gerekiyor ne büyük imkânlar.

Bir samimi selam, bir güler yüz, bir bardak çay, bir gönül yakınlığı...

Bizim özlediğimiz insanlık da biraz bu değil mi?

Elbette insanları tanımadan yargılamak kolaydır. Zor olan onları anlamaya çalışmak, emeklerini görmek, güzel taraflarını takdir edebilmektir.

Biz de kalemimizi mümkün olduğunca bunun için kullanmaya çalışıyoruz.

Güzel bir iş yapanı takdir etmekten, memleketine hizmet edene teşekkür etmekten, bir dostumuzun hatırını sormaktan hiçbir zaman geri durmamalıyız.

Çünkü iyiliği görmezden gelirsek iyilik yapanların da gönlünü kırarız.

Bugün üç isimden söz ettim. Elbette köyümüz, ilçemiz ve Çorum'umuz için emek veren, bulunduğu yerde memleketini güzel temsil eden daha nice kıymetli insanımız var.

Hepsinin emeği değerli, hepsinin yeri ayrıdır.

Bizim anlayışımızda hemşehrilik yalnızca aynı şehirde doğmak değildir.

Hemşehrilik, birbirinin sevincine ortak olmak, acısında yanında durmak, başarısıyla gururlanmak ve ihtiyaç duyduğunda elinden tutabilmektir.

Hani çok güzel bir sözümüz var ya:

"Çorumluyuz, birbirimizden sorumluyuz."

İşte bu söz yalnızca dillerde kalmamalı, hayatımızın her alanında karşılık bulmalıdır.

Kayılı, Mecitözülü, Çorumlu...

Nerede yaşarsak yaşayalım, hangi makamda, hangi meslekte, hangi şehirde olursak olalım, birbirimizin kıymetini bilelim.

Birbirimizi yalnızca ihtiyaç duyduğumuzda değil, güzel günlerimizde de hatırlayalım.

Çünkü insanın memleketine duyduğu sevgi, en güzel karşılığını hemşehrisine gösterdiği vefada bulur.

Bizim sevdamız Çorum'dur. Bizim sevdamız vatan, bayrak ve millettir. Ama bu sevdanın en güzel tarafı, insanımızı sevmek ve birbirimize sahip çıkmaktır.

Kalem; vicdandan uzaklaşınca kelimeler çoğalır, hakikat azalır. Biz kalemimizi; vatanın, vicdanın ve vefanın yanında tutmaya devam edeceğiz.

Tarafımız; menfaatin değil, hakkın; makamın değil, milletin; korkunun değil, hakikatin yanıdır.