BANA BİR ANNE ÇİZER MİSİN?
cumha.com.tr, CUMHA Cumhur Haber Ajansı abonesi olan tarafsız bir haber platformudur. Köşe yazıları bölümünde yayımlanan içerikler, yazarların şahsi görüş ve değerlendirmelerinden oluşur. Platform, her görüşten yazara alan açan çok sesli yayın anlayışıyla farklı fikirlerin özgürce ifade edildiği tarafsız bir yayın zemini sunar.
Bazı çocuklar, annelerinin kokusunu hiç duymadan büyür.
Bazı çocuklar, ilk nefeslerinde en büyük vedayı yaşar.
Ve bazı çocuklar… “Anne” kelimesini, sadece yüreğinin en derin yerinde taşır.
Hayat, Bazılarına Daha İlk Nefeste Acıyı Tattırır
Ben o çocuklardan biriyim.
Benim için “anne” kelimesi, bir ninniyle değil; bir boşlukla başladı.
Doğarken annemi kaybettim. Dünyaya gözlerimi açtığım anda, onun son nefesini verdiği bir gerçeğin içine düştüm. Benim ilk ağlayışımın, onun son suskunluğu olduğunu sonradan öğrendim.
Hiç Görmediğim Yüz, Hiç Duymadığım Ses…
Oysa diğer çocuklar, annelerinin yüzüne bakarak gülümsermiş. Onların saçlarını okşar, onların koynunda uyurmuş.
Ben ise hayal ettim.
Annemin yüzünü hayal ettim, sesini hayal ettim, kokusunu, sıcaklığını…
Bazen aynaya bakıp, “Acaba gözlerim ona mı benziyor?” diye sordum kendime.
Bazen bir şarkı duyunca, “Acaba bu şarkıyı o da sever miydi?” dedim.
Ve bazen en çok da geceleri, yastığıma sarılıp sessizce ağladım. Çünkü içimdeki o boşluk, hiçbir zaman dolmadı.
Anne Olmak Ne Demekmiş Bilmiyordum…
Büyüdükçe anladım ki anne olmak; sadece doğurmak değil, bir ömür boyunca çocuğunun kalbinde yaşayabilmekmiş.
Benim annem, bunu yapamadan gitti belki…
Ama ben onu her gün yeniden doğurdum içimde.
Onu sevdim, onu düşündüm, onu kalbimin en temiz köşesinde yaşattım.
Belki de bu yüzden, başka annelerin kıymetini daha iyi anladım.
Bir çocuğa sarılan her anneye gönülden saygı duydum.
Çünkü ben, sarılmanın ne kadar değerli olduğunu bilerek büyüdüm.
Bana Bir Anne Çizer Misin?
Bazen çocuklar bana sorar:
“Senin annen nasıl biriydi?”
Ben de gülümseyip derim ki:
“Bilmiyorum… Ama melek gibiydi.”
Çünkü onu hiç tanımasam da, beni dünyaya getirebilmek için canını verdi.
Ve ben, onun bana bıraktığı en büyük mirası taşımaya çalışıyorum:
İyi kalpli olmak,
güçlü olmak,
ve sevmek…
Tüm Annelere…
Eğer anneniz yanınızdaysa, onun kıymetini bilin.
Bir gün değil, her gün onu arayın, ona sarılın, ona “seni seviyorum” deyin.
Çünkü bazı çocuklar, bu şansı hiç bulamıyor.
Benim gibi…
Ve eğer bir gün bir çocuk ağlarken görürseniz, belki de sadece bir anne özlemi vardır yüreğinde.
Onu anlayın, sarılın; çünkü belki o da, dünyaya annesi olmadan gelmiştir.
⸻
“Ben annemi hiç tanıyamadım belki…
Ama onun bana bıraktığı en büyük miras, hayata tutunma gücüm oldu.
Senin evladın olduğum için hep şükredeceğim
