Hilenin Ötesindeki Tehlike: Gençler Ne Öğreniyor?

Dijital dünyanın gelişmesiyle birlikte teknolojiye erişim hiç olmadığı kadar kolaylaştı. Bu durum, bilgiye ulaşmayı hızlandırırken ne yazık ki yanlış içeriklerin de aynı hızla yayılmasına neden oluyor.

Bugün YouTube'da birkaç dakika dolaşmanız yeterli. "Bedava CS2 Hilesi", "Premium Cheat", "Loader" gibi başlıklarla hazırlanan videolara ulaşabiliyorsunuz. Milyonlarca kez izlenen bu içeriklerin ortak noktası ise yalnızca bir oyun hilesini tanıtıyor olmaları değil; özellikle genç kullanıcılar üzerinde oluşturduğu algıdır.

Burada asıl sorulması gereken soru şudur:

Bu içerikler gerçekten sadece oyun hilesi mi anlatıyor, yoksa gençleri hukuka aykırı dijital davranışları normalleştiren bir kültürün içine mi çekiyor?

Bu değerlendirmeyi bugün ilk kez yapmıyorum.

Pandemi döneminde, 2020 yılında yaptığım açıklamalarda, "Gençler dikkatsiz ve orantısız bir şekilde siber güvenlik ve teknoloji alanına yönlendiriliyor." demiştim.

Aradan geçen yıllar, bu kaygının tamamen yersiz olmadığını gösterdi. O dönemde internette kontrolsüz şekilde yayılan sözde "hack eğitimleri", yasa dışı araçların tanıtımları ve etik sınırlardan uzak içerikler birçok gencin ilgisini çekti. Elbette hiç kimse, tek başına bu videoların siber saldırıların nedeni olduğunu iddia edemez. Ancak kötü niyetli kişi ve grupların bu ilgiyi istismar ettiği de inkâr edilemez bir gerçektir. Nitekim sonraki süreçte kamu kurumlarından özel şirketlere (kargo firmaları, sigorta firmaları vb.) kadar birçok kurum siber saldırıların hedefi oldu.

Bugün benzer bir tabloyu, oyun hileleri üzerinden yeniden görüyoruz.

Mesele yalnızca bir oyunda avantaj elde etmek değildir.

Mesele, "kuralları aşmanın" başarı olarak sunulmasıdır.

Daha da önemlisi, bu içeriklerin önemli bir kısmında gençlere, güvenilirliği belirsiz yazılımları sorgulamadan indirme alışkanlığı kazandırılmasıdır. Siber güvenlik uzmanlarının yıllardır yaptığı uyarılar ortadadır. "Ücretsiz hile" adı altında dağıtılan bazı yazılımlar; bilgi hırsızlığı yapan zararlı kodlar, uzaktan erişim araçları veya kullanıcı verilerini ele geçirmeye yönelik bileşenler içerebilmektedir.

Genç bir kullanıcı, yalnızca oyunda birkaç dakika avantaj sağlayacağını düşünerek bilgisayarındaki tüm kişisel verileri riske atabildiğinin çoğu zaman farkında bile olmuyor.

Son dönemde dikkat çeken bir başka gelişme ise yapay zekâ araçlarının bu alanda kullanılmaya başlanmasıdır. Bazı içerik üreticileri, yapay zekâ destekli yöntemlerle oyunlara yönelik hile geliştirme süreçlerini içerik hâline getiriyor. Yapay zekâ; eğitimden sağlığa kadar birçok alanda insanlığa büyük katkılar sağlayabilecek bir teknoloji iken, onu etik dışı yöntemlerin aracı hâline getirmek toplumsal açıdan ciddi soru işaretleri doğurmaktadır.

Bu noktada hukuki boyut da göz ardı edilmemelidir.

Türk hukukunda yalnızca bir oyun hilesini tanıtmak tek başına suç olarak düzenlenmiş değildir. Ancak zararlı yazılımların yayılmasına aracılık edilmesi, kullanıcıların aldatılması, bilişim sistemlerine yönelik hukuka aykırı faaliyetlerin teşvik edilmesi veya bu fiillere bilerek destek olunması hâlinde hem ceza hukuku hem de özel hukuk bakımından farklı sorumluluklar gündeme gelebilir. Ayrıca oyun geliştiricileri de kullanım sözleşmelerini ihlal eden kişi ve oluşumlara karşı hukuki süreçler başlatabilmektedir.

Benim asıl endişem ise geleceğe yöneliktir.

Bugünden açıkça ifade ediyorum:

Eğer bu içerik anlayışı sorgulanmaz ve gerekli denetimler sağlanmazsa, yakın gelecekte yalnızca oyun hilelerini konuşmayacağız. Güvenilir görünen yazılımlar, popüler uygulamalar ve internette milyonlarca kişinin kullandığı sıradan programlar dahi kötü niyetli kişiler tarafından zararlı kodlarla değiştirilmiş sürümleri üzerinden dolaşıma sokulabilir. Bu durum yalnızca oyuncuları değil, toplumun tamamını ilgilendiren bir siber güvenlik meselesine dönüşebilir.

Teknoloji üretmek ile hukuka aykırı yöntemleri cazip göstermek arasında ince ama son derece önemli bir çizgi vardır.

Bugün çocuklarımızı yalnızca yazılım öğrenmeye değil; hukuku bilen, etik değerlere sahip ve dijital sorumluluk bilinci gelişmiş bireyler olarak yetiştirmek zorundayız. Çünkü siber güvenlik, yalnızca kod yazabilmekten ibaret değildir. Aynı zamanda hukuka saygı, etik sorumluluk ve toplumsal bilinç meselesidir.

Bugün izlenme uğruna normalleştirilen her yanlış davranış, yarının çok daha büyük siber güvenlik sorunlarının başlangıcı olabilir.

Ve bu nedenle artık şu soruyu yüksek sesle sormanın zamanı gelmiştir:

İçerik üretmek ile dijital suç kültürünü özendirmek arasındaki sınır nerede başlıyor?