YALNIZLIK BAŞA BELA
cumha.com.tr, CUMHA Cumhur Haber Ajansı abonesi olan tarafsız bir haber platformudur. Köşe yazıları bölümünde yayımlanan içerikler, yazarların şahsi görüş ve değerlendirmelerinden oluşur. Platform, her görüşten yazara alan açan çok sesli yayın anlayışıyla farklı fikirlerin özgürce ifade edildiği tarafsız bir yayın zemini sunar.
Japonya, gelişmiş ve refah seviyesi yüksek bir ülke. Ancak intihar oranlarının da oldukça yüksek olduğu bir ülke. Üstelik intihar edenlerin çoğunun zengin Japonlar olduğu söyleniyor.
Yalnızlar ülkesi adeta…
Lokantalarda tek kişilik masalar çoğaldığı gibi, o masaların etrafına örülen duvarlar da artmış.
Bu bize neyi gösteriyor?
Yalnızlık, insanların birbirinden kopması, sosyal hayatın yalnızlığa mahkûm olması demek.
Biz o bakımdan daha şanslıyız. En azından bir lokantaya, pastaneye, kafeye arkadaşlarımızla gitmeyi seviyoruz. Hatta hesabı ödemek için adeta birbirimizle kavga eder gibi boğuşuyoruz.
Harika bir haslet bu!
Malum, özellikle yaşlandıkça insan yalnızlaşıyor. Ancak eski arkadaşlarınızla buluşursanız bu size canlılık veriyor. Gençleşiyorsunuz adeta.
Bizim neslin böyle bir şansı var. Ama gelecek nesiller için şüpheliyim.
Biz internetin, televizyonun olmadığı ortamlarda büyüdük. Okul arkadaşlarımız, mahalle arkadaşlarımız, kuzenlerimiz vardı. Onlarla beraberdik çoğu zaman.
Ama yeni nesil öyle mi?
Arkadaş yok, sanal arkadaş çok. Cep telefonu ellerinden düşmüyor. Sosyalleşme yok. Yalnızlığa, uçuruma adım adım gidiyorlar.
Korkum şu: Önümüzde kötü bir örnek olarak Japonya var. Onlar gibi olmak hiç de ihtimal dışı değil. Hatta kaçınılmaz bir sonuç olabilir.
Zenginlik çözüm değil. Sosyalleşme şart!
Peki, ne yapılabilir? Nasıl tedbir alınmalıdır?
Mutlaka bu safhalardan geçen Japonya gibi ülkeler incelenmeli, dersler çıkarılmalı.
Lokantalarda duvarlar örülmeden çaresine bakılmalıdır
