Tarif Edilemeyen Şeyler

Hayatta bazı şeyler vardır ki ne kelimeler anlatmaya yeter ne de sessizlik... İnsan bazen bir duygunun içinde kaybolur ve onu tarif etmeye çalıştıkça daha da uzaklaşır kendinden. Çünkü bazı hisler vardır; yaşanır ama anlatılamaz.

Bir annenin evladına baktığında gözlerinde beliren o sıcaklık, yıllar sonra çocukluk sokağından geçerken kalbe düşen o ince sızı, özlenen bir insanın adını duyunca içimizi kaplayan o tarifsiz duygu... Bunların hiçbirini tam anlamıyla kelimelere dökmek mümkün değildir.

Tarif edilmeyen şeyler aslında hayatın en değerli yanlarıdır. Çünkü gerçek sevgi, gerçek özlem, gerçek acı ve gerçek mutluluk çoğu zaman sözcüklerin sınırlarını aşar. İnsan bazen saatlerce konuşur ama anlatamaz. Bazen de tek bir bakış, binlerce cümlenin anlatamadığını anlatır.

Belki de bu yüzden bazı insanlar hayatımızda iz bırakır. Onları neden sevdiğimizi, neden unutamadığımızı ya da neden özlediğimizi tam olarak açıklayamayız. Sadece hissederiz. Çünkü kalbin bildiği bazı gerçekleri akıl tarif edemez.

Hayatın en güzel tarafı da budur aslında. Her şeyi açıklayabilseydik, her duygunun bir tarifi olsaydı, belki de yaşam bu kadar anlamlı olmazdı. Biraz gizem, biraz özlem, biraz da tarif edilemeyen duygular insanı insan yapan şeylerdir.

Bu yüzden bazen anlatmaya çalışmaktan vazgeçin. Bazı duyguların sadece hissedilmesine izin verin. Çünkü hayatın en derin anlamları, çoğu zaman kelimelerin ulaşamadığı yerlerde saklıdır.

Bu yazı, insanın içinde sakladığı ve anlatamadığı duyguların sessiz hikâyesidir.